Köşe Yazısı

Halka Değil, Sözde Aydına Hesap Sorun

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Zülfü Livaneli, son yazısında milyonlarca Türkiye Cumhuriyeti yurttaşını “lümpen”, “vahşi”, “çürüyen kitle” diye aşağılamış. Bu kibirli dil, sadece bir sanatçının öfke patlaması değil; yıllardır CHP’nin ve sözde sosyal demokratların seçim sandığındaki başarısızlığını gizlemek için kullandığı klasik bahanenin yeni bir versiyonudur.

Koltuk Sevdalılarının Sömürdüğü “Aydın” Masalı

Bugün bu ülkenin insanı defalarca sandığa gitti, kimi zaman sol partilere şans verdi; ama ne gördü?
  Parti içi hizipler, yıllardır süren koltuk kavgaları…
   Kapalı kapılar ardında pazarlıklarla belirlenen “çakma” adaylar…
   Halkın değerlerine tepeden bakan, seçim meydanında başka, elit sofralarda başka konuşan siyasetçiler…

Halka umut vermek yerine “oy vermezsen cahilsin” diyen bir muhalefet anlayışını kim niye desteklesin?

İktidarı Besleyen Asıl Güç: Muhalefetin Kibridir

AK Parti’ye dokuz seçim kazandıran tek neden Erdoğan’ın mahareti değil; karşısındaki muhalefetin kronik başarısızlığıdır. Livaneli’nin “vahşi yaratık” dediği seçmen, yıllardır CHP’nin ve masada birleşip sandıkta dağılanların bu ülkede bir vizyon sunamadığını gördü. Ekonomi, adalet, özgürlük diye bağırırken, belediyelerde bile liyakat yerine yandaşçılığı sürdürenlerin ne yüzle halka akıl verdiğini herkes görüyor.

Arabesk Müzik Masalına Sığınmak

Livaneli, meseleyi “arabesk müzik” ya da “elektro bağlama”ya indirgiyor. Oysa arabesk, halkın yoksulluğunun, göçün, kentleşme sancısının hikâyesidir. Onu suçlamak, işsizlikten, gelir adaletsizliğinden, eğitimdeki çöküşten kaçmanın bahanesidir. Sorun türkü değil; halkın sorunlarına kulak tıkayan entel kafalardır.

Gerçek Hesap Günü

Türkiye’nin seçmeni, köylüsüyle kentlisiyle, sanayide çalışan işçisiyle, tarlasındaki çiftçisiyle egemenliğin sahibidir. Bu milleti “çürümüş” diye yaftalamak, Atatürk’ün “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” sözünü inkâr etmektir. Eğer bugün Erdoğan hâlâ güçlü ise bunun adı halkın “cehaleti” değil, muhalefetin kendi akılsızlığıdır.

Zülfü Livaneli ve benzer “parlak salon aydınları”, halka ahkâm kesmeyi bırakıp, önce şu soruların cevabını versin:
  CHP niçin yıllardır iç çekişmelerden, koltuk kavgasından kurtulamadı?
   Sol-sosyal demokrat cenahta neden hâlâ ortak bir ekonomi ve özgürlük programı yok?
   Niçin halka tepeden bakan bu dil, her seçimde aynı yenilgiyi üretiyor?

Bu soruları sormadan halkı suçlayan her söz, sadece iktidarın ömrünü uzatır. Gerçek aydın, milletini aşağılayan değil; milletin her ferdine kulak veren, çözüm arayandır.

İşte böyle. Bu metin hem Livaneli’nin kullandığı dili doğrudan hedef alıyor hem de muhalefet partilerine, özellikle CHP’ye net ve sert göndermeler içeriyor.

Bu Yazıyı Paylaş