İran’da Sokak, Dış Güç ve Gerçek Meşruiyet
Son günlerde İran’daki protestolar hakkında sıkça tekrarlanan bir söylem var:
“Bu hareket dış güçlerin operasyonudur, dolayısıyla gayrimeşrudur.”
Bu iddia ilk bakışta kulağa vatanseverce geliyor. Ancak siyasal tarih bilgisiyle bakıldığında, aslında baskıcı rejimlerin klasik meşruiyet üretme mekanizmasıyla karşı karşıya olduğumuzu görüyoruz.
Çünkü asıl soru şudur:
Bir halk mı dış güçleri davet eder, yoksa bir rejim mi kendi halkını çaresizliğe sürükleyerek dış müdahaleye zemin hazırlar?
İran bugün bu sorunun cevabını sokaklarda veriyor.
İran Sokakları Neden Dolu?
Bugün İran’da insanlar:
• Yüksek enflasyon altında eziliyor,
• Hayat pahalılığıyla boğuşuyor,
• Siyasal ve kültürel baskılarla susturuluyor,
• Kadınlar ve gençler sistematik biçimde kamusal alandan dışlanıyor.
Bu insanlar Washington’dan talimat almıyor.
Bu insanlar ekmek, onur ve yaşam talep ediyor.
Bir halkın yaşamsal taleplerini “dış operasyon” diye etiketlemek, gerçeği ters yüz etmektir.
Asıl Gayrimeşruiyet Nerede Başladı?
Burada İran rejiminin kendi doğum hikâyesi devreye girer.
1979’da İran’da yaşanan rejim değişikliği:
• Humeyni’nin Paris’ten uçakla getirilmesiyle,
• Batı medyası ve diplomasisinin desteğiyle,
• Şah rejiminin bilinçli biçimde yalnızlaştırılmasıyla gerçekleşti.
Yani bugünkü İslam Cumhuriyeti, tam da bugün başkalarına yönelttiği suçlamalarla iktidara gelmiştir.
Bugün sokaktaki İranlılara “dış güçlerin ajanı” demek, tarihin aynasını kırmaktır.
Dış Güçler Ne Zaman Devreye Girer?
Dış müdahale hiçbir zaman boşlukta olmaz.
Üç şey varsa emperyalizm gelir:
1. Halkın talepleri bastırılıyorsa,
2. Siyasal kanallar kapalıysa,
3. Ekonomik çöküş toplumu çaresiz bırakmışsa.
İran’da bugün bu üçü de vardır.
Yani dış güçler nedeni değil, sonucu temsil eder.
O zemini yaratan rejimdir.
Sokak mı, Vesayet mi?
“Egemenlik sokaktan değil, iradeden gelir” doğru bir ilkedir.
Ama o irade sandık, medya, muhalefet ve ifade özgürlüğüyle kilitlenmişse,
sokak halkın son kalan nefes borusudur.
İran’da seçimler filtrelidir.
Adaylar rejim tarafından onaylanır.
Muhalefet suçtur.
Medya devletindir.
Bu şartlarda sokağa çıkanlar darbeci değil, hayatta kalmaya çalışan bir toplumdur.
Sonuç: Asıl Tehlike Nerede?
İran’daki protestoları otomatik olarak “dış güç komplosu” ilan etmek, emperyalizme karşı durmak değildir.
Tam tersine:
Bu, emperyalizme en çok hizmet eden baskı söylemidir.
Çünkü halk susturulur, öfke birikir,
sonunda gerçek bir dış müdahale meşrulaşır.
Bugün İran’da olan bir CIA operasyonu değil,
bir sosyal patlamadır.
Ve sosyal patlamalar her zaman şunu gösterir:
Sorun dışarıda değil, içeridedir.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
Yorumlar
- Nazım Peker
Altına rahatlıkla imzamı atacağım gerçekleri belirten dolu dolu bir yazı. Kaleminize sağlık Sn. Türk. Selamlar.
- Alp Demir
Tamamen katılıyorum.
