İstifa bir erdemdir, ama silah değildir
Demokrasi kültürünün en önemli enstrümanlarından biri istifadır.
İstifa; sorumluluk almanın, bedel ödemenin ve gerektiğinde kenara çekilebilmenin adıdır. Bu yönüyle saygındır.
Ancak aynı kavram; emeğe saygısızlık etmek, bulunduğu zemini itibarsızlaştırmak ya da kişisel hırsları perdelemek için kullanıldığında anlamını yitirir.
Son günlerde siyaset kulislerinde konuşulan bir ayrılık ihtimali, bu gerçeği yeniden hatırlatmıştır. Kimi çevrelerce şişirilerek simgesel bir figür hâline getirilen, kısa süre önce büyük bir heyecanla rozet takılan bir ismin ayrılık sürecinde sergilediği tavır; istifanın saygınlığı ile kişisel beklenti arasındaki çizgiyi yeniden tartışmaya açmıştır.
Ancak mesele bir parti meselesi değildir.
Bu, Türk siyasetinin kronik problemidir.
Gençlik, Entelektüel Yanılgı ve Kibir
Siyasette zaman zaman şu tabloyla karşılaşırız:
Yeni bir çevreye giren, kısa sürede görünürlük kazanan, alkışla büyüyen bazı isimler; entelektüel özgüven ile kibri birbirine karıştırır.
Kibirle temas eden zihin önce geçmişi küçümser.
Sonra kendisini var eden zemini değersizleştirir.
Dün “abi” dediğine bugün üst perdeden konuşmaya başlar.
Eleştiri elbette haktır.
Ancak eleştiri ile iftira arasındaki çizgi aşıldığında mesele fikir olmaktan çıkar, karakter meselesine dönüşür.
Kaldı ki, bu hataları şahsımın da geçmişte fazlasıyla yaptığını itiraf etmeliyim. Genç yaşlarda insan, bulunduğu zemini yeterince idrak etmeden, kendisini vazgeçilmez zannetme yanılgısına düşebiliyor. Bugün geriye dönüp baktığımda, gençlerin benzer hatalarla kendilerini harcamalarına üzülüyorum.
Çünkü siyaset çöplüğü, “vazgeçilmez” olduğunu zannedenlerle doludur.
Bir Ayda Değişen Söylem
Siyasette tutarlılık, cesaretten daha değerlidir.
Henüz kısa süre önce bir yapıya katılıp “yeni başlangıç” mesajı veren bir ismin, beklentileri karşılanmadığında sert bir kopuş dili kullanması doğal olarak soru işaretleri doğurur.
Elbette bir kişi istediği makama getirilmediği için istifa edebilir.
Bu siyasetin doğasında vardır.
Ancak ayrılırken bulunduğu yapıyı karalamak, geçmişi itibarsızlaştırmak, insanları hedef göstermek; istifayı erdem olmaktan çıkarır.
İstifa bir kopuştur ama bir öfke gösterisi değildir.
Vakarla yapılan istifa saygı bırakır.
Hırsla yapılan istifa ise geriye buruk bir tebessüm bırakır.
“Vuruşa Vuruşa İstifa” Söylemi
Siyasetin bazen trajikomik sahneleri de olur.
Yanındaki birkaç kişiyi ikna edip “siz istifa edin, ben vuruşa vuruşa istifa edeceğim” gibi cümleler kurmak, siyasi bir derinlik değil; olsa olsa mizah malzemesidir.
İnsan sormadan edemiyor:
Hayatında nerede ve kimlerle vuruştun da bu kadar destansı bir ayrılık hikâyesi yazmaya çalışıyorsun?
Siyaset, kahramanlık edebiyatıyla değil; tutarlılıkla yapılır.
Retorik yükseldikçe siyasi ağırlık artmaz.
İstifanın Ölçüsü
Bu değerlendirme herhangi bir partiye özgü değildir.
Hangi partiden istifa edilirse edilsin, istifanın saygınlığı üç temel ölçüyle değerlendirilir:
1. Geçmiş duruşunuzla çelişmemesi,
2. Söylemlerinizle uyumlu olması,
3. Ayrılırken gösterdiğiniz üslubun istifanın ruhuna uygun olması.
Dün övdüğünü bugün yerden yere vurmak,
dün sahiplendiğini bugün inkâr etmek,
ayrılığı kişisel hırs diliyle anlatmak…
Bunlar istifayı büyütmez; tutarsızlığı büyütür.
Arınma mı, Doğal Eleme mi?
Siyasi yapılar zaman zaman kırılmalar yaşar.
Bu ayrılıklar bazen arınma, bazen doğal eleme, bazen de yol ayrımıdır.
Kurumlar devam eder.
Fikirler kalır.
Kişiler geçer.
Siyaset makamla değil, karakterle kalıcıdır.
Makam beklentisi üzerine kurulan siyaset, ilk hayal kırıklığında dağılır.
Sonuç
İstifa bir erdemdir.
Ama erdem; kibirin, hırsın ve öfkenin gölgesine girdiğinde anlamını kaybeder.
Bir makamı alamadığı için istifa eden kişi bunu vakar içinde yaparsa saygınlık kazanır.
Ama ayrılırken karalayarak konuşursa, yalnız karşısındakini değil; en çok kendisini küçültür.
Siyasi hareketler kişilerle değil, fikirlerle yaşar.
Kibirle yükselenler hızlı parlayabilir.
Kalıcı olanlar ise tutarlılığı ve üslubu koruyabilenlerdir.
Ve unutulmamalıdır:
Siyaset çöplüğü, bir zamanlar kendisini vazgeçilmez zannedenlerle doludur.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
