Mesele Pislik Değil, Medeniyet Meselesidir
Sokakta yürürken burnumuzu tıkayıp geçtiğimiz o manzaralar…
Açıkta bırakılmış insan atıkları, kirlenmiş sular, kokudan geçilmeyen alanlar…
Ve ardından gelen o kaçınılmaz sonuç: hastalık.
Ama çoğu insanın zihninde yanlış bir kanaat var:
“İnsan dışkısı tehlikelidir ama hayvan dışkısı o kadar değil.”
Bu, yarım bilgiden doğan tam bir yanılgıdır.
İnsanın bıraktığı atık, aslında sadece bir çevre kirliliği değil;
aynı zamanda doğrudan insana hedeflenmiş bir biyolojik tehdittir.
Çünkü o atığın içinde taşıdığı mikroplar, yine insana ait…
İnsana uyumlu…
İnsanı bulduğunda tereddüt etmeden çoğalan mikroplar.
Bu yüzden tarih boyunca şehirleri kırıp geçiren salgınların arkasında çoğu zaman insan atıkları vardır.
Kolera boşuna “su hastalığı” diye anılmamıştır.
Kanalizasyona karışmış bir su, bir mahalleyi değil, bir şehri yere serebilir.
Aynı şekilde Tifo ve Hepatit A…
Bunlar sadece hastalık değil, altyapısı çökmüş bir medeniyetin aynasıdır.
Peki hayvanlar?
Onların da taşıdığı hastalıklar vardır elbette.
Bruselloz,
Şarbon,
Leptospiroz…
Ama burada kritik bir fark var:
Hayvanın mikrobu insana “yabancıdır.”
Her temas, her bulaşma anlamına gelmez.
İnsan ise kendi mikrobunun kurbanıdır.
Kendi ürettiği tehdidin hedefidir.
Meseleyi daha açık söyleyelim:
Bir köyde hayvan gübresi vardır, ama salgın yoktur.
Ama aynı köyde kanalizasyon suya karıştığında…
Artık mesele koku değil, hayat meselesidir.
Çünkü hayvan dışkısı çoğu zaman doğada kalır.
İnsan dışkısı ise şehre karışır.
Ve şehir dediğiniz şey…
Eğer altyapısı yoksa, sadece kalabalık bir hastalık üretim merkezidir.
Bir de görmezden geldiğimiz başka bir gerçek var: Çöpün kendisi
Bugün sokaklarımızda dolaşan çöp kamyonlarını dikkatle izleyin.
Çoğu zaman arkasından akan siyah sular…
Asfalta damla damla düşen o kirli sıvı…
İşte orada gözümüzün önünde akan şey sadece “çöp suyu” değil;
mikropların şehir içinde taşınmasıdır.
Bu sızıntıların içinde ne vardır?
• Çürümüş gıda atıkları
• İnsan temaslı kirli maddeler
• Bakteri, virüs ve parazitler
Ve o araçlar bu sıvıyı kilometreler boyunca taşır.
Yani mesele artık sadece çöpü toplamak değil…
çöpü nasıl taşıdığın meselesidir.
Gelişmiş ülkelerde bu iş nasıl yapılır?
• Çöp araçları tamamen kapalı ve sızdırmazdır
• Sıkıştırma sistemleri dışarıya sıvı bırakmaz
• Toplama sonrası araçlar dezenfekte edilir
• Atık suyu ayrıca toplanır ve arıtılır
Bizde ise çoğu zaman:
• Açık sistemler
• Sızıntı yapan araçlar
• Yollara akan atıklar
Ve sonra soruyoruz:
“Neden hastalık yayılıyor?”
Bu, gözle görülmeyen ama şehirde dolaşan bir bulaş zinciridir o damlayan sıvı:
• Ayakkabıya bulaşır
• Eve taşınır
• Çocuğun dokunduğu zemine geçer
• Sofraya kadar ulaşır
Ve sonra biz bunu “kader” zannederiz.
Unutmayalım:
Medeniyet sadece büyük projelerle kurulmaz.
Medeniyet, en küçük detayı ciddiye almakla kurulur.
Çöp kamyonunun arkasından akan suyu önemsemeyen bir anlayış,
yarın çok daha büyük krizleri konuşmak zorunda kalır. Ve en net cümle şudur: Bir ülkenin gelişmişliği,
çöpünü ne kadar topladığıyla değil…
nasıl topladığıyla ölçülür.
Çünkü ihmal edilen her damla,
yarının salgınına dönüşebilir.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
Yorumlar
- Alp Demir
Kirlenmesin diye derelerde çamaşır yıkamayan Türk'ten geldiğimiz nokta burası işte. Ne kadar az Türk isen, o kadar az medenisin, insandan çok hayvana benziyorsun. Şimdi burada üstünlük mü taslıyorum, evet taslıyorum !!!
