Köşe Yazısı

MHP’nin Gündem Stratejisi ve Unutturulan Gerçekler

İsmail Türk
İsmail Türk
3 dk Sesli Dinle 0

Türkiye’de her siyasi parti, kendini anlatmak için saha çalışmasına, teşkilat hareketliliğine veya geniş kapsamlı kampanyalara ihtiyaç duyar. Ancak Milliyetçi Hareket Partisi için bu kural pek geçerli değil. Çünkü MHP, Türkiye’nin siyasal hafızasında başka hiçbir partiye nasip olmayan bir özelliğe sahip: “Gündemi tek cümleyle belirleyebilme gücü.”

Bugün bir MHP yöneticisi çıkıp kısa bir beyanat verdiğinde, o açıklama günlerce televizyon tartışmalarını, sosyal medya akışını ve siyasal yorumları belirliyor. Kimi zaman partiyi büyütüyor, kimi zaman da eleştirilerin hedefi hâline getiriyor. Ama her durumda, tartışmanın merkezine MHP yerleşiyor.

Kamuoyu, açıklamayla meşgul; ama gerçekler arka planda

Bu durumun en taze örneklerinden biri, MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız’ın tutuklu hastalarla ilgili yaptığı açıklamaydı. “Hastaların tutuklu kalmaması gerekir” yönündeki çıkış, kamuoyunda geniş yankı buldu. MHP sanki iktidara muhalefet ediyor, sanki mevcut hukuksuzlukları eleştiriyormuş gibi bir algı oluşturdu.

Toplumun büyük bir kesimi de doğal olarak bu söylemi olumlu karşıladı. Çünkü Türkiye’de adalet sistemindeki aksaklıklar, uzun tutukluluk süreleri, sağlık nedeniyle mağdur olan mahpuslar yıllardır büyük bir yara.

Ancak burada kritik bir nokta gözden kaçıyor:

Bugün eleştirilen adalet düzeninin oluşmasında MHP’nin iktidar ortağı olarak ciddi bir payı yok mu?

Bu sorunun cevabı elbette var. Ve evet, kamuoyu bu soruyu hatırlamasın diye gündeme “şefkatli bir çıkış” servis ediliyor. Muhalefet diliyle sempati toparlanıyor, fakat sistemdeki bozuklukların hangi siyasi iradenin döneminde kökleştiği unutturuluyor.

Söylem başka, sorumluluk başka

MHP’nin bu stratejisi yeni değil. Geçmişte de benzer örnekler yaşandı:
    •    Ekonomik sıkıntılar konuşulurken, “Fiyat artışları kabul edilemez” denildi; fakat o artışlara yol açan politikaların ortağı kimdi?
    •    Adalet reformu tartışılırken, “Yargı bağımsız olmalı” denildi; o bağımlılığı pekiştiren düzenlemeleri kimler onayladı?
    •    Göç sorunu gündeme geldiğinde, “Tedbir alınmalı” mesajları verildi; o tedbirlerin alınmamasında sorumluluk sahibi kimlerdi?

Her defasında aynı yöntem işletildi:
Sorunları oluşturan yapının içinde olmak, ama sorunu eleştirerek kamuoyunda muhalif bir sempati yaratmak.

Bu, bir tür “çifte pozisyon” siyaseti… Hem iktidarın gücünü kullanmak, hem de iktidarın yükünü taşımamak.

Günün sonunda ne oluyor?

MHP’nin attığı her cümle, Türkiye siyasetinde dev bir yankı oluşturuyor. Partiye çalışmak, sahaya inmek, teşkilata talimat yağdırmak çoğu zaman gerekmiyor; çünkü tek bir çıkış bile gündemi değiştirmeye yetiyor.

Ama bu süreçte olan ne?

Gerçek sorumluluklar görünmez oluyor.
Toplumun yaşadığı mağduriyetlerin hangi iktidar ortaklığı döneminde büyüdüğü unutuluyor.
Ve her şey sanki MHP’nin “iyi niyetli uyarılarıyla” düzelebilecek bir meseleymiş gibi sunuluyor.

Son söz

MHP’nin Türkiye siyasetindeki etkisi inkâr edilemez. Ancak bu etkinin, toplumsal hafızayı yönlendirmek yerine, siyasal sorumluluğun üstünü örtmek için kullanılmaya başlanması ciddi bir problem doğuruyor.

Bir partinin söyledikleri ile yaptıkları arasındaki makas bu kadar açılırsa, o söylemlerin toplumsal karşılığı da her geçen gün daha çok sorgulanır hâle gelir.

Türkiye’nin ihtiyacı, gündemi manipüle eden beyanatlar değil;
gerçek sorumlulukla, samimi yüzleşmeyle ve net politik duruşla yapılan açıklamalardır.

Aksi hâlde, bir açıklama daha yapılır, gündem yine değişir…
Ama gerçekler yerinde durur.
 

Bu Yazıyı Paylaş