Münafık

Ne zaman kelimelere sığmadık, yazıya sığındık.
 Bazı hakikatler, yüz yüze bakarken söylenemiyor.
Çünkü bazı suskunluklar, en çok bağıran cümlelerden daha ağır.
Bir hikâye anlatayım.
Köyün birinde bir horoz vardı.
En yüksek yere çıkar,
her sabah gün ağarmaya yakın öterdi.
Sanki sabahı o doğuruyordu.
Göğsü kabarık, sesi gür:
“Ben olmasam sabah olmaz!”
Ama bir şey gözden kaçmıyordu.
Bu horoz sadece güvende hissettiği anlarda öterdi.
Karanlık tam çökmüşken değil,
tehlike yokken,
ortam sakinken… ses verirdi.
Fırtına çıktığında susar,
belirsizlik olduğunda geri çekilir,
risk sezdiğinde görünmez olurdu.
Yani cesareti…
şartlara bağlıydı.
Bir gün köye bir tilki geldi.
Sessiz, sabırlı, izleyen…
Horozu günlerce seyretti.
Ne zaman öttüğünü,
ne zaman sustuğunu öğrendi.
Sonra bir sabah,
hava griyken,
henüz sabah tam belirginleşmemişken…
Tilki, horoz gibi ötmeye başladı.
Ses köyde yankılandı.
Gerçekle taklit birbirine karıştı.
Horoz saklandığı yerden çıktı.
Kendi sesine sahip çıkmak isterken,
kendi sonuna yürüdü.
Bir an…
ve sessizlik.
Sabah yine oldu.
Güneş yine doğdu.
Ama o horoz bir daha hiç ötmedi.
Çünkü mesele ötmek değildi.
Mesele, ne zaman ve neden öttüğündü.
İnanmak, sadece söylemek midir?
Yoksa insanı dönüştüren bir yük müdür?
İnanç; süs değildir.
İnanç; vitrin değildir.
İnanç; seçmeli bir alan hiç değildir.
İnanan bilir:
Kabul ettiğin her söz, seni bağlar.
Gücün yettiğince yaşarsın.
Yetmiyorsa zorlanırsın…
ama inkâr etmezsin.
Ama bir de başka bir hâl var:
Sadece ışıkta konuşan,
karanlıkta susan…
Sözüyle var olup,
davranışıyla yok olan…
İşte onun adı nettir:
Münafıklık.
Sorun hata yapmak değil.
Sorun, hatayı bile inancın arkasına saklamak.
Çünkü insan düşer.
Yanılır.
Zayıf kalır.
Ama münafık…
düşmez.
Çünkü hiç doğrulmamıştır.
Ve belki de en acısı:
İnsan, başkasını kandırmadan önce
en çok kendine inanır yalanına.
O yüzden mesele şu:
Söylediğinle yaşadığın aynı mı?
Değilse…
sesin ne kadar gür olursa olsun,
hakikatin karşısında
bir taklitten ibaretsin.
İlahi kudret inandığımız gibi uygulayanlardan eylesin...
Saygıyla selamlıyorum