Okullarda kanlı hasat: Bakanlık koltuğu mu, taziye ofisi mi?

​Dün Şanlıurfa, bugün Kahramanmaraş... Okul koridorlarından yükselen feryatlar artık arşı titretirken, Ankara’nın o sessiz ve tepkisiz koridorlarında birileri hâlâ hiçbir şey olmamış gibi koltuğuna gömülmeye devam ediyor. Milli Eğitim Bakanlığı, "eğitim yuvası" dediğimiz mekanları, 13-14 yaşındaki çocukların cephanelikle girdiği birer "güvenlik zafiyeti merkezine" dönüştürmeyi başardı.

​Soruyorum: Bu Bakanlık ne iş yapar?

​Kahramanmaraş Onikişubat’ta bir çocuk, Ayşel Çalık Ortaokulu’na 5 silah ve 7 şarjörle giriyor. Yanlış okumadınız; bir ortaokul öğrencisi, askeri bir operasyona gider gibi teçhizatla dersliğe giriyor, 4 canı hayattan koparıyor, 20 kişiyi yaralıyor. Bir eğitim kurumuna bu mühimmat nasıl girer? Kapıdaki güvenlik nerede? Okul idaresi nerede? Bakanlığın "okullarda şiddeti önleme" bütçeleri, süslü genelgeleri nerede?

​Beceriksizlik Ödüllendiriliyor

​Bu ülkede başarı ödüllendirilmez ama anlaşılan o ki, devasa bir beceriksizlik ve yönetim körlüğü ısrarla ödüllendiriliyor. Ülkenin geleceği olan evlatlar, okul sıralarında kurşunların hedefi olurken, Milli Eğitim Bakanı’nın hâlâ o makamda oturabiliyor olması, toplumun adalet duygusuna indirilmiş en ağır darbedir.

​Eğitim sadece müfredat değiştirmek, tabelaları boyatmak değildir. Eğitim, bir çocuğun o binadan sağ salim çıkacağını ailesine garanti etmektir. Eğer siz çocukların canını koruyamıyorsanız, o makamda bulunmanızın hiçbir hukuki ya da ahlaki gerekçesi kalmamıştır.

​İstifa da Bir Hizmettir!

​Sorumluluğu sadece tetiği çeken çocuğa, ailesine ya da "toplumsal şiddete" atıp sıyrılamazsınız. Okulun kapısından içeri giren o 5 silahtan, patlayan her mermiden bizzat siz sorumlusunuz. Şanlıurfa’daki infialin külleri soğumadan Kahramanmaraş’ta benzer bir facia yaşanıyorsa, bu artık bir "talihsizlik" değil, sistemli bir yönetim çöküşüdür.

​Milli Eğitim Bakanlığı taziye mesajı yayınlama yeri değil, çözüm üretme makamıdır. Çözüm üretemeyen, güvenliği sağlayamayan ve her gün yeni bir faciaya davetiye çıkaran bu yönetim anlayışı derhal tasfiye edilmelidir.

​Sayın Bakan; ya okulları güvenli hale getirin ya da o koltuğu, işini layığıyla yapacak, çocukları koruyacak birilerine bırakın. Yarın çok geç, yarın bir başka ilin yasını tutacak takatimiz kalmadı!