Köşe Yazısı

Ölüler Üzerinden Siyaset: Vefanın İstismarı, Aklın Tembelliği

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 1

Türkiye’de siyaset uzun zamandır yaşayanlarla değil, ölülerle konuşuyor.
Daha doğrusu konuşamıyor; konuşamadığı her yerde mezarlıklara sığınıyor.

Kendini Kemalizm karşıtı olarak tanımlayan birçok çevre, Kemalistlere yönelttiği bütün eleştirileri bugün daha katı, daha sorgulanamaz ve daha abartılı biçimde bizzat uyguluyor. Putçulukla suçladıkları zihniyetin yerine, bu kez kendi putlarını koymuş durumdalar.

Bakın etrafınıza:
Erbakancılar, Türkeşçiler, Muhsinciler, Menderesciler, Demirelciler, Özalcılar…

Bu isimlerin her biri Türkiye siyasi tarihinde önemli, değerli ve saygıyı hak eden şahsiyetlerdir. Buna kimsenin itirazı yok.
İtiraz, bu isimlerin bugünü konuşmamak için bir sığınak, yarını kurmamak için bir mazeret haline getirilmesinedir.

Vefa mı, Fikri Tembellik mi?

Bir devlet adamını ya da fikir insanını;
doğum gününde, ölüm yıldönümünde, tarihsel bağlamı içinde anmak vefadır.

Ancak sabah akşam aynı isimlerle uyanmak, aynı isimlerle siyaset yapmak;
bugünün sorunlarını konuşamayıp dünün hatıralarına sığınmak vefa değil, fikri tembelliktir.

Daha açık söyleyelim:
Yazıp çizmeleri ölülere affederek yapmak, ne ölülere bir fayda sağlar ne de dirilere.

Ölüler ne alkıştan beslenir ne de methiyeden güçlenir.
Diriler ise bu alışkanlık yüzünden sorumluluktan, üretmekten ve hesap vermekten kaçar.

Referansı Hayatı Olmayanların Siyaseti

Bu “ölüler üzerinden siyaset” yapanların büyük bir kısmı, aslında kendisine referans olabilecek bir hayat ortaya koyamamış insanlardır.

Yazdığı bir kitap veya Ürettiği yeni bir fikir yoktur.Çözdüğü bir toplumsal mesele yoktur.Gençliğe sunduğu somut bir gelecek tasavvuru yoktur.

Ama hazır bir cümlesi vardır:
“Ben falancanın yolundayım.”

Oysa gerçek şudur:
Yolu olan, başkasının yoluna sığınmaz.

Gençlik Hatıra Değil, Hesap Soruyor

Bugünün gençliği;

Vatandaşın Ödediği verginin nereye gittiğini,Hukukun neden işlemediğini,
Adaletin neden kişiye göre değiştiğini,Demokrasiye neden sadece afişlerde rastlandığını
soruyor.

Gençlik;Menkıbe değil sistem,Hatıra değil çözüm,Efsane değil adalet istiyor.

Ama siyaset hâlâ mezar başında yapılıyor.

Ölüler Üzerinden Gelecek Kurulmaz

Bu toplumun en büyük yanılgılarından biri şudur:
“Geçmiş ne kadar yüceltilirse, gelecek o kadar sağlam olur.”

Hayır.

Geçmiş öğretir, ama yönetmez.
Hatıra ilham verir, ama siyasal program olmaz.
Vefa ahlaki bir değerdir, ancak siyasetin hammaddesi haline getirildiğinde çürür.

Açık konuşmak gerekiyor:
Ölüler üzerinden siyaset yapanlar, aslında hayata söyleyecek sözü kalmayanlardır.

Sonuç Yerine

Eğer gerçekten güçlü bir siyaset istiyorsak;Yeni kitaplar yazılmalı,Yeni fikirler üretilmeli,Hukuk savunulmalı,Demokrasi talep edilmeli,Hesap sorulmalı,Hesap verilmeli,Bunlar tekrar edilmeli.
Her gün, her zeminde, bedeli göze alınarak…

İnanın, bunu yapanları kimse zayıflatamaz.

Ama şunu da bilmek gerekir:
Sabah akşam ölüler üzerinden vefa devşirerek, hatıra pazarlayarak bu ülkenin geleceği inşa edilemez.

Gelecek; mezarlıklarda değil,
düşünen, üreten ve sorumluluk alan dirilerin omuzlarında kurulur.

Bu Yazıyı Paylaş