Pusulayı Kaybedenler: Halkın Partisi Kiminle İnatlaşıyor?
Görünüşe bakılırsa, adında "Halk" kelimesini taşıyan bir partinin, kendi kurucu iradesi ve o halkın milli hassasiyetleriyle bu denli büyük bir inatlaşma içine girmesi artık siyasi bir taktik değil, kronik bir kimlik bunalımıdır. Sormak gerekiyor: Cumhuriyet Halk Partisi(atanmışı da seçilmişi de), Atatürk’ün çizdiği o net ve tavizsiz çizgiden ne ara, ne uğruna ve kimlerin hatırına bu denli keskin bir sapma yaşadı?
Meclis çatısı altında, "kamu yerlerinde Kürtçe konuşulması" için önerge veren HDP’nin arkasına takılmak hangi vizyonun ürünüdür? Bu önerge karşısında milli egemenliği ve üniter yapıyı savunan AKP, MHP ve İYİ Parti net bir duruş sergileyerek "Ret" oyu verirken, kurucu parti olmakla övünen CHP’nin HDP ile kol kola girip "Evet" oyu kullanması hangi Atatürkçülük anlayışına sığmaktadır? Cumhuriyeti kuran iradenin lideri Gazi Mustafa Kemal Atatürk, bu devletin temel taşlarını döşerken "Türkiye Cumhuriyeti devletinin dili Türkçedir" ilkesini laf olsun diye koymamıştır. Bu ilke; üniter devlet yapısının, milli birliğin ve bir arada yaşama iradesinin çimentosudur. O çimentoyu kendi ellerinizle gevşetmeye çalışmak, bu ülkenin kurucu değerlerine sırt dönmekten başka neyle açıklanabilir?
İşin daha da trajikomik tarafı, bu siyasi mühendislik hesaplarının her seferinde hüsranla sonuçlanmasıdır. Kürt kökenli vatandaşlarımızın bile tamamını temsil etmekten uzak, çizgisi ve aidiyeti belli bir yapıyla girilen bu gizli-açık ortaklıklar, kaç seçimdir bu muhalefete sandıkta ağır bedeller ödetiyor. Matematik ortada, sosyoloji ortada, milletin tepkisi ortada… Bir yanda iktidarla dönemsel pazarlıklar yapmaktan çekinmeyen bir HDP, diğer yanda ise onlardan gelecek üç-beş oy uğruna kendi tabanını, kendi geçmişini ve devletin kırmızı çizgilerini feda etmeye hazır bir CHP yönetimi var. Onların bile cüret edemediği adımları, Meclis'te diğer partiler dimdik karşısında dururken "Atatürk’ün partisiyiz" diyenlerin atması tam bir akıl tutulmasıdır.
Bu millet, sandık kaybettiren bu "seçim aşkının" bedelini daha ne kadar ödeyecek?
Bugün Türkiye’nin, kuruluş felsefesine, o sağlam ve birleştirici Atatürk milliyetçiliğine her zamankinden daha çok ihtiyacı var. Ekonomik krizler, bölgesel tehditler ve toplumsal kutuplaşmalar ancak milli birlik şuuruyla aşılabilir. Hal böyleyken, ana muhalefetin kurtuluşu kurucu ayarlarda aramak yerine, ayrıştırıcı politikalara can suyu vermesi kelimenin tam anlamıyla kendi seçmeniyle ve tarihle inatlaşmaktır.
Açıkça ve yüksek sesle sormanın vaktidir:
Siz kimin partisisiniz? Atatürk’ün kurduğu, Türk milletinin egemenliğini savunan o asırlık çınar mısınız, yoksa vizyonunu marjinal siyasi hesaplara ipotek etmiş bir yapı mı? Meclis kürsüsünde sergilediğiniz bu ibretlik ittifakı ve inatlaşmayı bırakıp milletin asıl çizgisine dönmediğiniz sürece kaybetmeye ve daha da önemlisi, bu asil milletin gönlündeki yerinizi tamamen yitirmeye mahkumsunuz.
Yazarın Diğer Yazıları
- Güven Bittiğinde Ekonomi Durur: Bir Çöküşün ve Çıkışın Anatomisi
- Mekke İttifakı'nın İran Mesaisi: Mayınlı Tarlada İllüzyon Diplomasisi
- İnsan Olun, İnsan!
- Turan Ülküsü Hırsızların Kalkanı Olamaz: Oligarklar Birleşirse Ne Birleşir?
- Memlekette Mal Bitti, Güven Bitti: Bu İşin Sonu Nereye Varacak?
- Fiyaskoyla Örtülen Vurgun
- Saray Kibri, Doymak Bilmez Hırs ve Bir Devletin Çöküşü
- Mekke Anlaşması İçime Hiç Sinmedi, Sinmeyecek
Yorumlar
- Okan Esen
Her seçim öncesi sandıkta kaybetmek için CHP'nin atmış olduğu klasik adım. İktidar her zamanki gibi adı üstünde açılımı unutturup bu yolla seçmenini bağlamaya çalışacak
- Kerim SAĞLAMDEMİR
Kalemine yüreğine sağlık
