Köşe Yazısı

Saf Değiştirenler ve Hiç Risk Almayanlar

İsmail Türk
İsmail Türk
3 dk Sesli Dinle 0

Müesses Nizamın Boşluk Bırakmadığı Bir Siyasi Gerçeklik ve Bahçeli’ye Karşı Değişen Saflar

Müesses nizam, hiçbir yapıyı boş bırakmadı. Hiçbir alanı sahipsiz, hiçbir mevziyi kontrolsüz bırakmadı. Siyasetin her kademesinde, her kurumunda ve her kadrosunda, görünür ya da görünmez bir irade, bir yönlendirme, bir dizayn çabasının izlerini görmek mümkündür.

Bugün gelinen noktada, Sayın Devlet Bahçeli’ye muhalefet edenlerin ve onun aleyhine konuşanların önemli bir kısmının geçmişteki konumları hatırlandığında ortaya çıkan tablo son derece düşündürücüdür. Birkaç istisnayı kenara koyduğumuzda, dün Bahçeli’ye en güçlü desteği verenlerin, onu “Bahçeli yapan” kurmay heyetin içinde yer alanların, onun etrafında en sert savunma hattını oluşturanların bugün en ateşli karşıtlar arasında yer alması basit bir fikir değişimiyle açıklanabilecek bir durum değildir.

Daha da dikkat çekici olan ise şudur: Sayın Bahçeli’nin karşı çıktığı isimlere karşı geçmişte en acımasız dili kullananlar, en sert ithamlarda bulunanlar, en keskin cepheyi oluşturanlar; bugün aynı Bahçeli’ye karşı en keskin muhalefeti yürütmektedir. Dün sadakatin en gür sesleri olanların, bugün karşıtlığın en yüksek perdeden konuşan aktörlerine dönüşmesi, siyasetin doğallığıyla açıklanamayacak kadar derin bir kırılmaya işaret etmektedir.

Burada özellikle altını çizmek istediğim bir husus vardır. Yazımda istisna olarak bahsettiğim isimler, bugün gerçek karşıtlardır. Onlar risk alanlardır. Taşın altına sadece ellerini değil, gövdelerini koyanlardır. Bedel ödemeyi göze alan, konfor alanından çıkmayı bilen, duruşunun arkasında duran insanlardır. Onların karşıtlığı, konjonktürel değil; inanç temellidir. Bu nedenle onların durduğu yer ile bugün yüksek sesle konuşan ama geçmişi bambaşka olanların durduğu yer aynı değildir.

Asıl dikkat edilmesi gerekenler ise hep kenarda duranlardır. Hep seyreden, hep bekleyen, ama her dönemde bir şekilde belirleyici olmayı başaranlardır. Rüzgârın yönüne göre pozisyon alan, güç merkezine göre saf değiştiren, ama hiçbir zaman gerçek bir risk almayanlardır. Nedense hayatım boyunca onlarla hiç barışamadım. Çünkü onların varlığı, mücadelenin samimiyetine gölge düşüren bir ağırlık oluşturmuştur.

İsimlerini vermeye kalksam, bugün yeni bir tartışmanın, yeni bir kişiselleştirmenin kapısını aralayacağımı biliyorum. Bu nedenle isim zikretmiyorum. Ancak bu hareketin hafızasına sahip olanlar, meseleye duygusal değil analitik bakanlar, kimin nerede durduğunu, kimin ne zaman ve nasıl pozisyon aldığını çok iyi bilmektedir. Hafızası olanlar için hakikat gizli değildir.

Bu değişimin arkasında sadece kişisel kırgınlıklar, siyasi görüş ayrılıkları veya zamanın doğal akışı yoktur. Bu tablo, aynı zamanda Türkiye’de siyasetin ne kadar kırılgan zeminler üzerinde yürüdüğünü, sadakat söyleminin ne kadar hızlı yer değiştirebildiğini ve müesses nizamın siyasal alan üzerindeki etkisinin ne kadar belirleyici olabildiğini de göstermektedir.

Çünkü gerçek sadakat, konjonktüre göre yön değiştiren bir pozisyon değil; ilkelere bağlılıkla ölçülür. Gerçek duruş, güç merkezine göre saf değiştirmek değil; doğru bildiğinin yanında kalabilme cesaretidir.

Bugün yaşanan bu dönüşümler, sadece kişiler üzerinden okunmamalıdır. Bu durum, Türkiye’de siyasetin yapısal gerçekliğini, güç ilişkilerini ve görünmeyen etkileri anlamak açısından önemli bir laboratuvar niteliğindedir.

Ve belki de asıl sorulması gereken soru şudur:

Dün aynı masada oturanlar, bugün neden karşı cephededir?
Değişen fikirler midir, yoksa değişen dengeler midir?
Yoksa değişmeyen tek şey, güce göre şekil alan müesses düzenin kendisi midir?

Bu Yazıyı Paylaş