Şehirden Köye Dönüş
Köye Dönüş Bir Romantizm Değil, Türkiye’nin Gelecek Projesidir
Türkiye bugün yalnızca ekonomik bir kriz yaşamıyor. Aynı zamanda üretim krizi, nüfus dengesizliği, gıda güvenliği ve sosyal çözülme gibi birbirini besleyen büyük sorunlarla karşı karşıya bulunuyor.
Enflasyonu konuşuyoruz, hayat pahalılığını konuşuyoruz, işsizliği konuşuyoruz. Ancak bütün bunların temelinde bulunan üretim meselesini yeterince konuşmuyoruz.
Bugün nüfusumuzun büyük çoğunluğu şehirlerde yaşarken köylerimiz boşalmış, tarım arazileri kaderine terk edilmiş, meralar çalı çırpıya dönüşmüş, köy okulları kapanmış, sağlık ocakları işlevini kaybetmiştir.
Bir zamanlar bacası tüten, tarlasında üretim yapılan, çocuk seslerinin yükseldiği Anadolu köyleri bugün sessizliğe bürünmüştür.
Buna karşılık şehirler taşıyamayacağı kadar ağır bir nüfus baskısı altındadır.
Emekli geçinemiyor, genç iş bulamıyor, kiralar aile bütçelerini çökertiyor. İnsanlar beton yığınları arasında hayat mücadelesi verirken, Anadolu’nun bereketli toprakları boş duruyor.
İşte tam da bu nedenle şehirden köye dönüş artık bir tercih değil, Türkiye’nin geleceği açısından stratejik bir zorunluluktur.
Bir Nakliye Parasıyla Köye Dönüş Sağlanamaz
Şehirden köye dönüş projesini yalnızca birkaç bin liralık nakliye desteği vererek hayata geçiremezsiniz.
İnsanlara “Köyünüze dönün” demekle kimse doğduğu yere geri dönmez.
Öncelikle köyleri yeniden yaşanabilir ve cazip hâle getirmek gerekir.
Her köyde hızlı internet bulunmalıdır. Köy okulları yeniden açılmalı, sağlık ocakları işler hâle getirilmeli, şehir merkezlerine düzenli toplu ulaşım sağlanmalıdır.
Elektrik, su, kanalizasyon ve yol gibi temel altyapı sorunları çözülmeli; gençlerin, kadınların ve çocukların sosyal ihtiyaçlarını karşılayabilecek yaşam alanları oluşturulmalıdır.
Köy yalnızca yaşlıların son durağı olmamalıdır.
Köy, gençlerin çalışabileceği, aile kurabileceği, üretebileceği ve geleceğini planlayabileceği çağdaş bir yaşam merkezi hâline getirilmelidir.
Köyüne Dönen Her Aile Bir Üretim Merkezidir
Bugün şehirlerde üretmeden tüketmek zorunda kalan milyonlarca insan vardır.
Oysa köyüne dönen her aile; kendi sebzesini, meyvesini, sütünü, yumurtasını ve etini üretebilen küçük bir ekonomik güç hâline gelebilir.
Bu dönüş yalnızca ailelerin hayatını kolaylaştırmaz.
Ülkenin gıda üretimini artırır, ithalata olan bağımlılığı azaltır, şehirlerdeki kira ve nüfus baskısını hafifletir, devletin sosyal yardım yükünü düşürür ve gıda enflasyonuyla mücadeleye katkı sağlar.
İşsiz ve dar gelirli vatandaşlarımızın şehirlerde bir yaşam kıskacına mahkûm edilmesi yerine, kendi toprağında üretim yapabilen ve kendi kendine yetebilen bireyler hâline gelmesi sağlanmalıdır.
Bu insanlar ülke ekonomisine yük değil, üretime katkı sunan vatandaşlar hâline gelirler.
Plansız Tarım Millî Kayıptır
Ancak şehirden köye dönüş tek başına yeterli değildir.
Tarım üretimi mutlaka devlet tarafından planlanmalıdır.
Bir yıl karpuz para ediyor diye herkes karpuz ekiyor, ertesi yıl karpuzlar tarlada çürüyor.
Bir başka yıl domates para ediyor, bu defa herkes domatese yöneliyor. Sonuçta ya çiftçi zarar ediyor ya da vatandaş sebze ve meyveyi astronomik fiyatlarla tüketmek zorunda kalıyor.
Bir yıl ürün az olduğu için fiyatlar yükseliyor, ertesi yıl plansız üretim nedeniyle ürün para etmiyor.
Bu durum ne çiftçinin ne de tüketicinin kaderidir.
Bu, plansızlığın sonucudur ve açıkça millî kayıptır.
Tarım ve Orman Bakanlığı, Türkiye’nin hangi üründen ne kadar ihtiyacı olduğunu bilimsel verilerle belirlemelidir.
Hangi bölgede hangi ürünün yetiştirileceği, iç piyasanın ne kadar ürüne ihtiyaç duyduğu ve ne kadarının ihraç edilebileceği önceden hesaplanmalıdır.
Çiftçi tesadüflere ve piyasa söylentilerine göre değil, devletin ortaya koyduğu sağlıklı üretim planına göre yönlendirilmelidir.
Çiftçi Üretmeli, Devlet Alım Garantisi Vermelidir
Köyüne dönen vatandaşın önüne yalnızca tohum ve birkaç hayvan koyarak “Üret” demek de yeterli değildir.
Üreticiye düşük faizli veya faizsiz kredi, tohum, fide, gübre, yem, tarım makinesi ve veterinerlik desteği sağlanmalıdır.
Kooperatifleşme teşvik edilmeli, köylünün ürettiği mal aracılar tarafından yok pahasına alınmamalıdır.
Devlet stratejik ürünlerde alım garantisi vermelidir.
Üretici, yetiştirdiği ürünün elinde kalmayacağını bilmeli; vatandaş da kaliteli gıdaya uygun fiyatla ulaşabilmelidir.
Köylerde soğuk hava depoları, paketleme tesisleri, süt toplama merkezleri ve küçük üretim atölyeleri kurulmalıdır.
Böylece ürün tarlada çürümez, çiftçinin emeği ziyan olmaz.
Dünyada Şehirden Köye Dönüş Örnekleri
Şehirden köye dönüş yalnızca Türkiye’de tartışılan bir düşünce değildir.
Dünyanın birçok ülkesi nüfusu azalan kırsal bölgeleri yeniden canlandırmak için uzun vadeli politikalar uygulamaktadır.
Japonya
Japonya, nüfusu azalan kırsal bölgelerine yerleşen genç ailelere ev, arazi, üretim desteği ve çeşitli teşvikler sağlamaktadır.
Bazı bölgelerde çocuklu ailelere ek destekler verilmekte, boş kalan evlerin yeniden kullanılması teşvik edilmektedir.
Japonya yalnızca insanları köylere göndermiyor; internet, ulaşım, eğitim ve ekonomik faaliyetleri de birlikte planlıyor.
Çünkü köylerin yeniden canlanmasının yalnızca tarımsal değil, demografik ve millî bir mesele olduğunu biliyor.
İspanya
İspanya’da nüfusu azalan ve terk edilme tehlikesi yaşayan kırsal bölgeler için çeşitli kalkınma programları uygulanmaktadır.
Genç girişimciler desteklenmekte, internet altyapısı güçlendirilmekte, küçük işletmelere teşvikler sağlanmakta ve kırsal yaşam yeniden cazip hâle getirilmeye çalışılmaktadır.
İspanya’nın yaptığı şey insanları yalnızca köylere taşımak değil, köylerde sürdürülebilir bir hayat kurmalarına imkân sağlamaktır.
İtalya
İtalya’da bazı belediyeler boşalan köylerdeki evleri sembolik fiyatlarla satışa çıkarmıştır.
Buradaki asıl amaç ucuz ev satmak değildir.
Amaç terk edilen yerleşim yerlerini yeniden canlandırmak, tarihî dokuyu korumak, yeni nüfus çekmek ve yerel ekonomiyi ayağa kaldırmaktır.
Yeni yerleşimcilerin evleri onarması, bölgede yaşaması ve ekonomik faaliyette bulunması istenmektedir.
Fransa ve Almanya
Fransa ve Almanya kırsal kalkınmayı yalnızca tarım üzerinden değerlendirmemektedir.
Eğitim, sağlık, ulaşım, dijital altyapı, küçük işletmeler ve sosyal hayat birlikte ele alınmaktadır.
Çünkü insanlara yalnızca toprak vermenin yeterli olmadığını, insanca yaşam şartlarının da sağlanması gerektiğini biliyorlar.
Güçlü şehirlerin arkasında güçlü köylerin bulunduğunu çok iyi görüyorlar.
Türkiye’nin İmkânı da Toprağı da İnsanı da Vardır
Türkiye’nin şehirden köye dönüşü gerçekleştirecek gücü vardır.
Toprağımız vardır, suyumuz vardır, üretim kültürümüz vardır, insanımız vardır.
Eksik olan şey doğru planlama, kararlı bir devlet politikası ve uzun vadeli bir kalkınma anlayışıdır.
Köye dönüşü geçici bir seçim vaadi veya sosyal yardım projesi olarak görürsek başarı sağlayamayız.
Bu mesele; tarım, hayvancılık, eğitim, sağlık, ulaşım, teknoloji ve sosyal hayatın birlikte planlandığı bir devlet projesi olmalıdır.
Köye Dönüş, Üretime ve Bağımsızlığa Dönüştür
Şehirden köye dönüş yalnızca insanların adres değiştirmesi değildir.
Köye dönüş; üretime dönüş, berekete dönüş, aileye dönüş, toprağa dönüş ve kendi kendine yetebilen Türkiye’ye dönüş demektir.
Bugün boş bıraktığımız her tarla, yarın ithal etmek zorunda kalacağımız bir ürün anlamına gelir.
Bugün kapanmasına sessiz kaldığımız her köy, yarın şehirlerde büyüyecek yeni bir işsizlik, kira ve yoksulluk sorunu demektir.
Toprağını boş bırakan milletler, bir gün sofralarını başkalarının insafına bırakmak zorunda kalırlar.
Bu nedenle şehirden köye dönüş bir sosyal yardım projesi değil; Türkiye Cumhuriyeti’nin ekonomik bağımsızlık, gıda güvenliği ve millî güvenlik projesidir.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
