Köşe Yazısı

Seküler Kibirden Siyasal İslam’a Açılan Yol

İsmail Türk
İsmail Türk
4 dk Sesli Dinle 1

Türk milliyetçiliğinin temel sorunu düşman eksikliği değildir. Aksine, son yıllarda özellikle sosyal medya üzerinden sürekli olarak yeni düşmanlar icat eden, öfke ve kimlik nefreti üzerinden siyaset üreten bir dile mahkûm edilmesidir. Bu dil; ne Atatürk’ün milliyetçilik anlayışıyla, ne modern devlet aklıyla, ne de Türkiye’nin uzun vadeli menfaatleriyle örtüşmektedir.

Türkiye’de kendisini laik, seküler ya da Atatürkçü olarak tanımlayan bazı çevrelerin, Atatürk’ü slogan düzeyinde sahiplenip, onun devlet felsefesini, iç ve dış politika yaklaşımını, millet ve toplum tasavvurunu derinlemesine okumadan konuştuğu açıktır. Bu durum yalnızca entelektüel bir yüzeysizlik değil; doğrudan Türkiye’nin demokrasi, hukuk ve siyasal denge sorunlarının da ana nedenlerinden biridir.

Atatürk’ün En Net Vasiyeti: “Yurtta Sulh, Cihanda Sulh”

Atatürk’ün en çok tekrarlanan ama en az anlaşılan ilkesi şudur:
Yurtta sulh, cihanda sulh.

Bu ilke bir pasifizm çağrısı değil, yüksek stratejik aklın ifadesidir. Atatürk’ün hedefi:
    •    Sürekli iç kavga üreten,
    •    Kimlikler üzerinden çatışan,
    •    Enerjisini polemiklere harcayan bir toplum değil;
    •    Gücünü üretime, bilime, teknolojiye, bağımsızlığa ve refaha yönelten bir millet yaratmaktı.

Oysa bugün özellikle bazı seküler çevreler, Atatürkçülüğü iç düşman üretme pratiğine indirgemiştir. Her gün yeni bir “yobaz”, “irticacı”, “gerici” tanımıyla toplumu aşağılayan bu dil, Atatürk’ün mirasını savunmak değil; onu tahrif etmektir.

Dinle Kavga Eden Sekülerlik, Dini Siyasetin Merkezine Taşır

Türkiye’nin son 30–40 yıllık siyasal tecrübesi çok açık bir gerçeği göstermiştir:
Dinle barışamayan sekülerlik, dini siyasallaştırır.

Başörtüsü yasakları, inançlı kesime tepeden bakan dil, halkın değerlerini “geri” ve “ilkel” olarak kodlayan zihniyet; toplumu laik devlete yaklaştırmamış, tam tersine dindar kitleleri kendisini “koruyucu” olarak sunan siyasal İslamcı yapılara itmiştir.

Bu bir varsayım değil, yaşanmış bir sosyolojik gerçektir.
İtildiğiniz yerden değil, kabul gördüğünüz yerden siyaset üretirsiniz.

Bugün eleştirilen birçok siyasal İslamcı yapı; gökten zembille inmemiştir. Bu yapıların güçlenmesinde, seküler kibirin, halkın inanç dünyasıyla kavga eden dilinin payı büyüktür.

Atatürk’ün Dine Bakışı: Devlet Aklı

Atatürk:
    •    Dini devletin emrine almıştır,
    •    Devleti dinin emrine vermemiştir.

Ne din düşmanıdır,
Ne de din üzerinden siyaset yapanlara teslim olmuştur.

Bugün ise iki uç hâkimdir:
    •    Bir yanda dini siyasetin merkezine yerleştirenler,
    •    Diğer yanda dini ve dindarı aşağılayanlar.

Bu iki uç da Türkiye’ye zarar vermektedir. Atatürkçülük, bu iki uç arasında denge, akıl ve devlet ciddiyetidir.

Kimlik Nefreti ve Sosyal Medya: Modern Türkiye’ye Zarar

Son yıllarda sosyal medyada sistematik biçimde körüklenen Arap düşmanlığı, Kürt düşmanlığı ve diğer kimlikler üzerinden üretilen nefret dili, modern Türkiye’ye hiçbir fayda sağlamadığı gibi ağır bedeller üretmektedir.

Bu paylaşımlar:
    •    Türkiye’de birlikte yaşama iradesini zayıflatmakta,
    •    Devlet–millet bağını aşındırmakta,
    •    Gerçek sorunların (hukuk, ekonomi, üretim, gençliğin geleceği) üzerini örtmekte,
    •    Türk milliyetçiliğini ırkçılıkla eşitleyen propagandaya malzeme vermektedir.

Milliyetçilik; öfke boşaltma alanı değil, devlet kurucu bir fikirdir. Halkları toptan hedef alan, milyonları tek bir kimlik altında aşağılayan bir dil; Türkiye’yi güçlendirmez, yalnızlaştırır.

Bu Dil Kime Yarıyor? Cevap Net: Siyasal İslamcılara

Burada artık tereddüt yoktur.
Arap düşmanlığı da, Kürt düşmanlığı da doğrudan siyasal İslamcıların ekmeğine yağ sürmektedir.

Bu nefret dili sayesinde:
    •    Siyasal İslamcılar kendilerini “mağdur” ve “koruyucu” olarak sunabilmekte,
    •    Laik devleti “kendilerine düşman” gibi gösterebilmekte,
    •    Kimlik ve inanç üzerinden siyasal tahkimat yapabilmektedir.

Seküler kibir → kimlik nefreti → mağduriyet siyaseti → siyasal İslam’ın güçlenmesi.
Bu zincir Türkiye’de defalarca çalışmıştır.

Bu nedenle kimlik nefreti üreten herkes, farkında olsun ya da olmasın, laik ve milli devlet yapısını zayıflatanların safında sonuç üretmektedir.

Türk Milliyetçiliği Bu Oyuna Düşmemelidir

Türk milliyetçiliği:
    •    Irkçı değildir,
    •    Mezhepçi değildir,
    •    Ümmetçi değildir.

Türk milliyetçiliği; milletin tüm değerleriyle barışık, devleti güçlü, toplumu birleştirici bir fikirdir. Düşman üretmek değil, hedef üretmek zorundadır:
    •    Üretim,
    •    Teknoloji,
    •    Enerji bağımsızlığı,
    •    Hukukun üstünlüğü,
    •    Türk gençliğinin geleceği.

Sonuç: Atatürk’ü Putlaştırmak Değil, Anlamak

Atatürk’ü anmak değil mesele.
Atatürk’ü yanlış anlayarak anmak asıl problemdir.

Slogancı Atatürkçülük,
Kimlik nefretiyle beslenen seküler kibir,
Dini siyasetin merkezine iten yanlış refleksler…

Bunların hiçbiri Atatürk’ün mirası değildir.

Atatürk’ün mirası; akıl, denge, devlet ciddiyeti ve milletle barışık olmaktır.

Türk milliyetçilerine düşman lazım değildir.
Türkiye’yi büyütecek akıl, sabır ve hedef lazımdır.

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Alp Demir

    Bütün düşmanlıkları yaratan siyasetin ve siyasetçinin ta kendisidir. Suçun tamamı siyasetçilerde ve medyadadır. Nefret ekenler nefret biçiyorlar. Seküler kibir ne kadar gerçek ise, dinci taassup da ondan aşağıda değil. Biri bitmeden diğeri bitmez, her şey zıddı ile vardır. Yapılacak iş aynı anda ikisini de sona erdirmektir, ama o zaman bu ülkede siyaset biter. Malzemesiz kalan siyasi partiler, halkın taleplerine cevap vermek zorunda kalır, ki istedikleri ve yapabilecekleri son şey de budur. Atatürk'ün tespiti, Türkiye'nin iki büyük belası, irtica ve bölücülük. Ve bütün partiler bunlardan biri. Ya irticacı, ya bölücü. İkisi de değilmiş görünenler de yalancı.

Bu Yazıyı Paylaş