Köşe Yazısı

Siyasete Sanayiden Gelen Ahlak: Özgür Bayraktar Üzerine

İsmail Türk
İsmail Türk
3 dk Sesli Dinle 0

Bugün Türkiye’de birçok insan Google’a aynı ismi yazdı:
Özgür Bayraktar kimdir?

Çünkü siyaset bazen bir günde değişir.
Bir istifa olur, bir atama yapılır ve kamuoyu bir anda yeni bir isimle tanışır.
MHP’de İzzet Ulvi Yönter’in istifasının ardından genel başkanlık görevine getirilen Özgür Bayraktar da bugün böyle bir isim oldu.

Elbette bütün haber siteleri klasik refleksle özgeçmiş yayınladı, kısa haberler yaptı, görevleri yazdı geçti.
Biz de haber yaptık ama ben bununla yetinmedim.
Kendisini üniversite yıllarından başlayarak, ticaret odası döneminden, sanayicilik yaptığı yıllardan bugüne kadar araştırdım.
Konuştuğum insanların neredeyse tamamı aynı cümleyi kurdu:

“Dürüsttür.”
“Menfaatçi değildir.”
“Ülke meselesi konuşur.”
“Sanayiciliği kadar karakteri de düzgündür.”

Türkiye’de bir insan hakkında farklı çevrelerden aynı olumlu cümleleri duymak kolay değildir.
Hele ki ticaret yapmış, sanayi kurmuş, para kazanmış bir insan hakkında bu kadar temiz referans duymak daha da zordur.

Bu yüzden Özgür Bayraktar’ın siyasete gelişi sadece bir görev değişimi değil, aynı zamanda bir profil değişimi olabilir.

Türkiye’de siyaset uzun yıllardır iki tip insan üretir:
Birinci tip, siyasetten zengin olanlar.
İkinci tip, siyaseti meslek haline getirip hayattan kopanlar.

Oysa bir üçüncü tip daha vardır:
Hayatta bir şey başarmış, üretmiş, istihdam sağlamış, risk almış, sonra siyasete giren insanlar.

Dünya siyasetinde bunun çok örneği vardır.

Mesela Almanya’da birçok siyasetçi önce sanayi ve ekonomi içinde yetişir, sonra siyasete girer.
ABD’de iş dünyasından gelen siyasetçiler çoktur.
İtalya’da, Fransa’da, Güney Kore’de devlet yönetiminde sanayi kökenli isimler sık sık görülür.

Çünkü üretim yapan insan şunu bilir:
    •    Maaş ödemek ne demektir bilir
    •    Kriz ne demektir bilir
    •    Devletin vergi politikası işletmeyi nasıl etkiler bilir
    •    Bürokrasi ile uğraşmanın ne demek olduğunu bilir
    •    Döviz yükselince fabrikanın nasıl etkilendiğini bilir
    •    İşçi çıkarmanın vicdani yükünü bilir

Bu tecrübeler siyasetçiye kitaplardan öğrenilemeyecek bir devlet yönetimi bilgisi kazandırır.

Türkiye’nin belki de en büyük sorunu tam burada başlıyor.
Hayatında hiç risk almamış, hiç maaş ödememiş, hiç işletme yönetmemiş insanların ekonomi yönetmeye kalkması, sanayiciye akıl vermesi, üreticiye yol göstermeye çalışmasıdır.

Bu yüzden siyasetin kalitesi, siyasetçinin hayat tecrübesi ile doğru orantılıdır.

Eğer gerçekten anlatıldığı gibi dürüst, çalışkan, üretimden gelen ve ülke meselelerine kafa yoran bir sanayici siyasetin üst kademelerine geliyorsa, bu Türkiye siyaseti adına olumlu bir gelişme sayılabilir.

Türkiye’nin siyasette daha fazla ihtiyacı olan şey şudur:
Bağıran insanlar değil, başaran insanlar.
Konuşan insanlar değil, üreten insanlar.
Koltuğu bilen insanlar değil, hayatı bilen insanlar.

Siyaset sadece miting yapmak değildir.
Siyaset sadece konuşmak değildir.
Siyaset, bir ülkenin geleceğini yönetmektir.

Ve bir ülkenin geleceğini yönetmek için sadece ideoloji yetmez;
karakter, tecrübe, üretim kültürü ve devlet ciddiyeti gerekir.

Eğer Özgür Bayraktar bu anlatılan vasıflara sahip bir isimse, bu sadece bir partinin meselesi değil,
Türkiye’de siyasetin kalitesinin yükselmesi adına önemli bir örnek olabilir.

Çünkü Türkiye’nin artık yeni tip siyasetçilere ihtiyacı var:
Az konuşan, çok iş yapan…
Devletten kazanmayan, devlete kazandıran…
Kavga etmeyen, problem çözen…
Siyaseti zenginleşme aracı değil, memlekete hizmet yeri gören insanlar…

Türkiye’nin geleceğini kurtaracak olan şey büyük laflar değil,
düzgün insanların öne çıkmasıdır.

#özgürbayraktar #MHP #izzetulviyönter #atama #siyaset

Bu Yazıyı Paylaş