Sosyal Atık
Bir zamanlar çöpler sokaklardaydı,
şimdi ekranlarda.
Artık plastik değil;
duygular çürüyor,
vicdanlar küfleniyor,b
ilişkiler kokuyor.
“Temiz içerik” diye sunulanların altında
kirli niyetler saklı.
Hepimiz biraz filtreyiz,
biraz yalan,
biraz da atık.
Ama asıl mesele şu:
Ne gösteriliyorsa ona inanıyoruz,
ne saklanıyorsa orada çürüyoruz.
Beğeniyle ölçülen sevgiler,
yorumla cilalanan dostluklar,
emojilerle kurulan bağlar…
Duygular piksel,
samimiyet süreli.
Gülüşler donmuş kare,
mutluluk yönlendirilmiş.
Kimin daha gerçek olduğu değil,
kimin daha iyi kurgulandığı konuşuluyor.
Bir fotoğraf koyup “şükür” yazıyoruz.
İçimizde ne huzur var
ne minnet.
Sadece görünür olma telaşı.
Çünkü görünmez olanın
sesi de yok sayılıyor artık.
Herkes sahnede,
roller dağıtılmış gibi.
Kimi alkışta,
kimi hedefte,
kimi sadece izliyor.
Ve çoğu zaman
neye tepki verdiğimizi değil,
neyi görmemiz istendiğini biliyoruz.
Bu devasa dijital çöplükte
herkes bir şey atıyor:
Biraz öfke,
biraz korku,
biraz da yönlendirilmiş düşünce.
Sonra dönüp soruyoruz:
“Neden bu dünya bu kadar kirli?”
Dünya değil…
İçimiz.
Ve belki de
bize ait sandığımız birçok şey
çoktan başkalarının elinden geçmiş durumda.
Her sabah yeni bir maske,
her gün yeni bir rol.
Ve kimliğimiz
çevrim içi oldukça var.
Belki de çağın en sessiz gerçeği şu:
Her şeyin kaydedildiği bir yerde
en hızlı silinen
insanın kendisi.
Belki de yeniden başlamak için
önce içimizdeki çöplüğü boşaltmalıyız.
Çünkü temizlik
bazen filtresiz bir yüzle,
sessizce başlar.
Saygıyla.
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
- Sedat Türe
Dijital çağda kaybedilen değerler, kaybedilen daha samimi duygular, medyanın bize enjekte ettiği farkında olmadığımız kimlikler. Bunları filtrelemek ve temiz bir sayfa ile başlangıç diyor yazarımız.. Teşekkürler. Hürmetle..
- Elif Aldatmaz
Fitnesiz bir yüzle sessizce başlamak ,çok güzel arı duru olmak ve fıtrada uygun davranmak işin özü.
- Zeynep Baş
Temiz insan temiz dünya
- Sultan Eroğlu
Emeğinize sağlık
