Köşe Yazısı

Tahterevalli Siyaseti ve Mecburiyetin Adı: Sandık İttifakı

İsmail Türk
İsmail Türk
4 dk Sesli Dinle 1

Türkiye’de siyaset bazen çok karmaşıkmış gibi anlatılır. Oysa bazı gerçekler vardır ki ne kadar süslerseniz süsleyin değişmez. Bunlardan biri de şudur:

Sandık matematiği duyguyla değil, gerçeklikle çalışır.

Size laf kalabalığıyla yük olmak istemem. Ancak Türkiye’nin son 23 yılına baktığımızda ortada inkâr edilemeyecek bir tablo var. İktidar partisi, karşısında birleşik bir muhalefet olduğu zaman dahi seçimleri ya kazanıyor ya da başa baş götürüyor. Bu bir yorum değil, veridir. Hafızadır. Yaşanmışlıktır.

Hal böyleyken bir siyasi partinin ya da genel başkanın çıkıp
“Ben ittifak yapmam, milletle ittifak yaparım” demesinin siyaseten ne anlama geldiğini sormak zorundayız.

Çünkü siyaset sadece söylem değil, sonuç üretme sanatıdır.

Siyaset Niyetle Değil Neticeyle Ölçülür

“Milletle ittifak” kulağa hoş gelen bir ifadedir. Hitabeti güçlüdür, meydanlarda alkış alır. Ama sandık, alkışla değil aritmetikle açılır.

Bugün Türkiye’de seçim sistemi öyle bir noktaya gelmiştir ki, parçalı bir muhalefetin başarı şansı neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu sadece Türkiye’ye özgü bir durum da değildir.
    •    Fransa’da aşırı sağın yükselişine karşı kurulan geniş ittifaklar,
    •    İtalya’da yıllarca süren blok siyasetleri,
    •    Almanya’da koalisyon kültürünün devlet geleneğine dönüşmesi…

Hepsi aynı gerçeği söyler:
Siyasi rekabetin olduğu yerde ittifak bir tercih değil, zorunluluktur.

Türkiye’nin Gerçeği: Tahterevalli Siyaseti

Bugün Türkiye’de siyaset bir tahterevalliye benziyor. Bir taraf yukarı çıkarken diğer taraf aşağıda kalıyor. Dengeyi belirleyen ise ağırlık değil, birliktelik.

Muhalefet parçalandığı an, o tahterevalli tek taraflı çalışmaya başlar.

Bu yüzden “ittifak yapmam” demek ile
“ben cumhurbaşkanı adayı olurum” demek arasında sonuç bakımından bir fark yoktur.

İkisi de aynı kapıya çıkar:
Oyların bölünmesi ve iktidarın işinin kolaylaşması.

Zamanlama Meselesi: Siyasette Erken Konuşmanın Bedeli

Burada gözden kaçırılmaması gereken bir başka önemli nokta daha var.

Diyelim ki bir siyasi parti gerçekten ittifak yapmayacak.
Bu da bir tercihtir, tartışılır, savunulur.

Ancak bunun bugünden, seçim atmosferine girilmeden, kesin bir dille ilan edilmesi ne kadar doğrudur?

Çünkü siyaset sadece ne söylediğinizle değil,
ne zaman söylediğinizle de ilgilidir.

Bugün Türkiye’de iktidarın elinde sadece siyasi güç yoktur.
Devlet imkânları, medya etkisi, kulis gücü ve en önemlisi
muhalefeti dizayn etme becerisi vardır.

Erken yapılan her kesin açıklama, siyasette manevra alanını daraltır.
Rakiplerinize sizi okuma ve ona göre pozisyon alma imkânı verir.
    •    Transferlerle,
    •    algı operasyonlarıyla,
    •    iç tartışmaları kaşıyarak,
    •    güçlü alternatifleri zayıflatarak…

İktidarın bunu defalarca başardığına şahit olmadık mı?

İşte tam da bu yüzden,
“ittifak yapmayacağız” demek kadar, bunu bugünden ilan etmek de siyaseten sağlıklı bir strateji değildir.

Dahası, ittifak yapmama kararının kendisinin bile siyasete ne kazandıracağı ayrı bir tartışma konusuyken, bu kararı erken ve kesin bir dille açıklamanın faydasından çok zarar üretme ihtimali daha yüksektir.

Demagoji ile Gerçek Arasındaki İnce Çizgi

Siyasette etkileyici konuşmak bir meziyettir. Ancak bu meziyet, gerçekleri örtmeye başladığı an tehlikeli hale gelir.

Toplumu etkileyen, sürükleyen, heyecanlandıran cümleler kurulabilir. Ama o cümlelerin altı dolu değilse, sandık günü karşılığı olmaz.

Bugün bazı söylemler var ki:
    •    “Tek başımıza gireriz”
    •    “Millet bizi çağırır”
    •    “Biz farklıyız”

Bunlar kulağa güçlü gelir ama sahada karşılığı sorgulanmak zorundadır.

Çünkü seçmen artık şunu soruyor:
“Kazanacak mısınız, yoksa sadece konuşacak mısınız?”

Sandık İttifakı: Siyasi Sünnet Değil, Farz

Açık konuşalım.

Bugün Türkiye’de muhalefet için sandık ittifakı bir tercih değildir.
Bir taktik değildir.
Bir pazarlık unsuru değildir.

Bir mecburiyettir.

Hatta daha net ifade edelim:
Siyasi sünnet değil, farzdır.

Bu gerçeği görmezden gelen her yaklaşım, niyetinden bağımsız olarak mevcut iktidarın işine yarar.

Kim Kazanır?

Bu noktada mesele bir partiyi ya da bir ismi hedef almak değildir. Mesele şudur:

Ortaya konulan siyasi tutum kime yarar?
    •    Oyları birleştiren mi kazanır,
    •    Yoksa oyları bölen mi?

Bu sorunun cevabı nettir.

Siyasette bazen en büyük hata, doğru cümleleri yanlış zamanda kurmaktır.
Ve bazen en büyük bedeli, doğru olduğunu düşünenler öder.


Bizim görevimiz kimseyi hedef göstermek değil.
Ama gerçeği de eğip bükmeden söylemek zorundayız.

Kamuoyu oluşturmak, tartışma açmak ve milleti doğru bilgilendirmek bu işin namusudur.

Bugün konuşmamız gereken konu şudur:

Türkiye’de muhalefet kazanmak istiyor mu, yoksa sadece var olmakla mı yetiniyor?

Çünkü bu sorunun cevabı, sadece partilerin değil, ülkenin geleceğini belirleyecek.

Ve unutulmasın:
Siyasette en ağır yenilgiler, sandıkta değil;
gerçekleri görmeyi reddettiğiniz anda başlar.

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Abdullah Güdüğü

    Hangi partiyi kastettiğinizide yazsaydınız güzel olacaktı milliyetçi muhafazakar bir üçüncü yol açılmalı biran önce masa kurulmalı yapılacak siyaset açıklanmalı kırılma ayrılma olmamalı bu son şansımız yoksa iktidara gelmek hayal olur.

Bu Yazıyı Paylaş