Köşe Yazısı

Tamam, Geçtin!

Asu Saydam Atasoy
Asu Saydam Atasoy
2 dk Sesli Dinle 2

Ehliyet almak…
Kâğıt üzerinde birkaç ders,
Direksiyon başında sayılı saat,
Sonra doğrudan trafik…
Ve adına “yeterlilik” diyoruz.
Oysa gerçek şu:
On dört saatlik direksiyon eğitiminin ardından, kırk yıllık sürücü refleksi bekleyen bir sistemin içindeyiz.
Tebrik etmek gerekir; beklenti büyük, hazırlık ise son derece sınırlı.
Trafik şakaya gelmez.
Ama eğitim, maalesef gelmiş gibi yapılıyor.
Direksiyon dersleri yetersiz.
Alanlar dar, çoğu zaman plansız.
Gelişmiş ülkelerde olduğu gibi büyük, güvenli eğitim sahaları yerine, adaylar doğrudan gerçek trafiğin içine bırakılıyor.
Hata yapma hakkının en az olduğu yerde, öğrenme bekleniyor.
Ben bu sürecin içinden yeni çıkmış biri olarak şunu açıkça söyleyebilirim:
Direksiyon başına her geçtiğimde öğrenmenin heyecanını değil, hata yapmanın korkusunu yaşadım.
Ayağım frende, aklım sınavda, kulağım arkadaki en ufak korna sesinde…
Bir yandan trafiği anlamaya çalışırken, bir yandan “ya şimdi kalırsam” baskısıyla mücadele ettim.Panikle kaza yapma riski yüksek.
Bu bir öğrenme süreci değil, adeta stresle baş etme sınavıydı.
Oysa direksiyon, korkuyla değil, güvenle tutulmalı.
Burada çözüm aslında çok net:
Direksiyon eğitimi en az 30 saate çıkarılmalı.
Bunun yarısı, yani 15 saati; şehir merkezinden uzak, büyük ve güvenli eğitim platolarında yapılmalı.
Aday…
Önce aracı tanımalı,
Refleks geliştirmeli,
Hata yapmalı,
Düzeltmeli…
Korna baskısı olmadan,
Trafik stresi yaşamadan,
Sadece öğrenmeye odaklanarak.
Kalan 15 saat ise gerçek trafikte olmalı.
Ama bu kez korkuyla değil,
Hazırlıkla çıkılmalı yola.
Çünkü trafikte öğrenilmez,
Trafikte uygulanır.
Bizde ise tam tersi yapılıyor.
Hazırlanmadan trafiğe çıkan sürücü adayları…
Sonra bir anda “yeterli” ilan ediliyor.
“Tamam, geçtin!”
Ama gerçekten hazır mısın?
Bu bir eğitim değil,
Adeta cesaret testi.
Oysa mesele cesaret değil,
Yetkinliktir.
Burada asıl soru şu:
Ehliyet sadece araç kullanmak için mi gerekli?
Bugün trafikte gördüğümüz tablo, aslında daha büyük bir sorunun yansıması.
Kuralları bilmeden hareket edenler,
Sorumluluk almadan yol isteyenler,
Önceliği kendinde görenler…
Bu sadece direksiyon meselesi değil.
Bu bir zihniyet meselesi.
Keşke ehliyet, yalnızca araç kullanmak için değil;
Yetki kullanılan her alanda zorunlu olsa.
Karar verenler,
Yönetenler,
Konuşanlar,
Yorum yapanlar…
Herkes önce “ehil” olmayı ispat etse.
Çünkü ehliyet, bir belge değil;
Bir bilinçtir.
Bugün trafikte yaşanan riskler,
Yetersiz eğitimin sonucu.
Yarın toplumda yaşanan krizler de,
Yetersiz “insan eğitiminin” sonucu olmayacak mı?
Çözüm zor değil aslında:
Daha uzun ve nitelikli direksiyon eğitimi,
Güvenli eğitim platoları,
Aşamalı sınav sistemi,
Simülasyon destekli öğrenme,
Ve en önemlisi…
“Geçirmek” değil,
“Hazırlamak” odaklı bir anlayış.
Çünkü mesele ehliyet vermek değil,
Hayat emanet etmek.
Ve hayat…
Kısa yolları affetmez.
Saygıyla selamlıyorum...

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Sultan Eroğlu

    Çünkü biz her şeyi -mış gibi yapıyoruz... Olmayacak şeyleri oldurma konusunda (kâğıt üzerinde) çok iyiyiz... Maalesef.

  • Sedat Türe

    Ehliyet üzerine çok samimi ve sorunları yansıtan güzel bir yazı.

Bu Yazıyı Paylaş