Köşe Yazısı

Ticaret Odaları Esnafın Yanında mı, Sırtında mı?

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Ticaret odalarının bugün esnafa ve iş dünyasına ne kattığı tartışmasını kimler gündeme getirdi bilmiyorum ama aslında yıllardır sorulması gereken önemli bir soruyla karşı karşıyayız.

Ticaret odalarının tarihine baktığımızda kuruluş felsefesinin çok net olduğunu görürüz. Osmanlı’nın son dönemlerinde ticaret hayatını geliştirmek, tüccarın sorunlarını ortak bir zeminde çözmek, üretimi ve girişimciliği güçlendirmek amacıyla ortaya çıkan bu kurumların temel gayesi ticaret yapan insanların sesi olmaktı.

İstanbul Ticaret Odası’nın köklerinin 1882 yılında kurulan Dersaadet Ticaret Odası’na dayanması da aslında bu ihtiyacın sonucudur. Bir araya gelmenin amacı güçlü olanı daha güçlü yapmak değil; üretenin, çalışanın, risk alanın önündeki engelleri kaldırmaktı.

Yani bu kurumlar ne bir tahsilat merkezi ne de esnafın karşısına sürekli yeni mali yükler çıkaracak yapılar olarak hayal edildi.

Ancak bugün geldiğimiz noktada esnafın ve şirket sahiplerinin kendisine şu soruyu sorması gerekiyor:

“Ben üyesi olduğum ticaret odasına ne veriyorum, karşılığında ne alıyorum?”

Şirket kurarken para, adres değiştirirken para, belge alırken para…

Hatta kadın girişimcilerimizin evlenip soyadları değiştiğinde, yani hayatın en doğal süreçlerinden birini yaşadıklarında bile ticari kayıt işlemleri nedeniyle ciddi bedellerle karşı karşıya kalması üzerinde düşünülmesi gereken bir meseledir.

Sormak lazım:

Bir kadın işletmecinin evlenmesi ve soyadının değişmesi ticari sistem açısından neden yeni bir gelir kapısına dönüşür?

Bugün küçük esnaf kira öderken, çalışanının maaşını yetiştirmeye çalışırken, vergisini öderken, enerji maliyetleri altında ezilirken; onun temsilcisi olması gereken kurumların görevi bu yükü artırmak değil, azaltmanın yollarını aramak olmalıdır.

Elbette ticaret odalarının gelirleri olacak, elbette hizmetlerin sürdürülebilmesi için kaynak gerekecek. Ama esas mesele şu:

Toplanan bu imkânlar ne kadar esnafa geri dönüyor?

Kaç işletmenin kapısı çalınıyor? Kaç girişimcinin derdi çözülüyor? Kaç küçük esnaf “iyi ki odam var, zor günümde yanımda oldu” diyebiliyor?

Büyük binalar yapmak, güçlü bütçelere sahip olmak, kalabalık organizasyonlar düzenlemek bir kurumun başarısının tek ölçüsü değildir.

Asıl başarı; siftah yapmadan dükkân kapatan esnafın derdini duymaktır. Yeni yatırım yapmak isteyen girişimcinin önündeki engeli kaldırmaktır. Ayakta kalmaya çalışan işletmeye nefes olmaktır.

Unutmayalım…

Bir kurum kuruluş amacından uzaklaşırsa zamanla hizmet ettiği insanlardan kopar.

Ticaret odaları üyelerine “zorunlu ödeme yapılan yerler” gibi görünmeye başladığı gün, kendi varlık sebeplerini yeniden sorgulamak zorundadır.

Çünkü esnaf güçlü olursa ticaret güçlü olur.

Ticaret güçlü olursa ekonomi güçlü olur.

Ekonomi güçlü olursa Türkiye güçlü olur.

Mesele bundan ibarettir.

Bu Yazıyı Paylaş