Köşe Yazısı

Türkiye’de Siyaset İlk Defa Karışmıyor…

İsmail Türk
İsmail Türk
3 dk Sesli Dinle 1


Çünkü Türk siyasetinin tarihi biraz da bölünmelerin, kopuşların, yeni umutların ve yeniden kurulan hareketlerin tarihidir.

Bugün bazı insanlar yaşanan siyasi tartışmaları görünce sanki Türkiye ilk defa bir kaos yaşıyormuş gibi konuşuyor.
Oysa geriye dönüp bakıldığında Türk siyasetinde “ayrışma”, “yeni parti”, “iç kavga”, “lider çatışması” ve “siyasi kopuş” neredeyse sistemin doğal bir parçası haline gelmiştir.

Hatta denilebilir ki Türkiye’de birçok büyük siyasi hareket, başka bir hareketin içinden doğmuştur.

Bugün iktidarda olan AK Parti bile gökten zembille inmedi.
Bir siyasi kırılmanın sonucunda ortaya çıktı.

AK Parti’nin doğduğu yer Refah Partisi çizgisiydi.
Ardından Fazilet Partisi süreci yaşandı.
Sonra “yenilikçiler” ve “gelenekçiler” ayrışması başladı.
Recep Tayyip Erdoğan, Abdullah Gül, Bülent Arınç gibi isimler o yapının içinden ayrılarak AK Parti’yi kurdu. AK Parti’nin kökeni Fazilet Partisi’ne dayanır.  

Peki sonra ne oldu?

Bu kez AK Parti’nin içinden yeni partiler çıktı.
Ali Babacan DEVA Partisi’ni kurdu.
Ahmet Davutoğlu Gelecek Partisi’ni kurdu.
Abdullah Gül çevresi uzun süre ayrı bir siyasi hat tartıştı.
Yani dün ayrılarak gelenler, bugün kendileri ayrışmalar yaşamaya başladı.

Çünkü siyaset canlı bir organizmadır.
İçinde güç mücadelesi de olur, fikir ayrılığı da olur, lider kavgası da olur.

Sadece sağ partilerde değil…

CHP tarihine bakın.

Cumhuriyet’in ilk yıllarından itibaren Türkiye’de farklı siyasi damarlar oluştu.
Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Serbest Fırka denemeleri, ardından Demokrat Parti’nin yükselişi…
1960 sonrası CHP içinden farklı sosyal demokrat hareketlerin doğması…
SHP, DSP, Halkçı Parti, SODEP gibi örnekler bunun parçalarıydı.  

Bülent Ecevit CHP’den ayrıldı, DSP’yi kurdu.
Muharrem İnce CHP’den ayrıldı, Memleket Partisi’ni kurdu.  

Milliyetçi harekete bakın…

MHP’nin içinden İYİ Parti çıktı.
Daha sonra İYİ Parti’nin içinden başka arayışlar doğdu.
Türk milliyetçiliği çizgisinde yıllardır farklı siyasi damarlar oluştu:
MHP, BBP, İYİ Parti, Zafer Partisi, Anahtar Parti gibi yapılar aslında aynı sosyolojik tabanın farklı dönemlerdeki arayışlarıdır.

Merkez sağ deseniz zaten başlı başına parçalanmalar tarihidir.

Demokrat Parti…
Adalet Partisi…
Anavatan Partisi…
Doğru Yol Partisi…
Sonra yeniden Demokrat Parti…
Türkiye’de merkez sağ neredeyse sürekli yeniden şekillenmiştir.  

Çünkü Türkiye’nin siyasi yapısı durağan değildir.

Bu ülkede siyaset sadece ideolojiyle yapılmıyor.
Aynı zamanda liderlik üzerinden, krizler üzerinden, ekonomik şartlar üzerinden ve hatta psikolojik atmosfer üzerinden şekilleniyor.

Bir dönem aynı masada oturan insanlar, birkaç yıl sonra birbirine en sert muhalefeti yapabiliyor.
Dün “birlikte yol yürüyenler”, bugün ayrı partilerde siyaset yapabiliyor.

Ama işin ilginç tarafı şu:

Türkiye’de toplum bütün bu ayrışmalara rağmen siyasetten vazgeçmiyor.

Çünkü Türk milleti siyaseti seviyor.
Takip ediyor.
Tartışıyor.
Taraf oluyor.
Kızıyor.
Destekliyor.
Yeni arayışlara yöneliyor.

Zaten bugün Türkiye’de 160’tan fazla siyasi partinin faaliyet göstermesi de bunun göstergesi.  

Yani bugün yaşanan tartışmaları “Türkiye dağılıyor” gibi okumak doğru değildir.

Türk siyasetinin doğasında hareket vardır.
Kopuş vardır.
Yeni oluşum vardır.
Lider değişimi vardır.

Dün AK Parti bir kopuş hareketiydi.
Bugün başka hareketler yeni çıkış yolları arıyor.
Dün CHP’den ayrılanlar yeni partiler kurdu.
Bugün başka isimler yeni yollar deniyor.

Kısacası…

Türkiye’de siyaset hiçbir zaman tamamen sakin olmadı.
Olmayacak da.

Çünkü bu ülke siyaseti durağan değil; sürekli yeniden şekillenen büyük bir mücadele alanıdır.

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Alp Demir

    Türkün enerjisi çok yüksektir. Bu enerji doğru ve faydalı kanallara yönlendirilmediği için, bütün kıyamet siyasette kopuyor. Türklere bir düşman göstereceksin onu tepeleyip rahatlayacak. Ya da bu enerjiyi ülkenin kalkınmasını sağlayacak alanlara yönelteceksin, ülke kalkınacak. Bizde bunların hiç biri olmadığından, en büyük savaş meydanı siyaset oluyor. Bir diğeri de sokaklar oluyor, kadın cinayetleri, çocuk çeteleri. Bütün bunlar birikmiş enerjisini ve öfkesini atacak yer bulamayan toplumun sancılarıdır. Ve bu birikmiş enerji doğru bir şekilde kanalize edilmez ise, keskin sirkenin küpüne verdiği zarar gibi kendi kendisine zarar verir ki bu gün geldiğimiz nokta budur. Bizim ülke çapında büyük bir zafere ihtiyacımız var. Uyduruk zaferlere değil, gerçek bir zafere...

Bu Yazıyı Paylaş