Ülkücülükle Siyaset Yapmanın Açmazları
Ülkücüler olarak acı bir gerçeği dürüstçe konuşmak zorundayız:
Biz, çoğu zaman siyaseti bilmiyoruz, daha doğrusu devlet idare etmenin ne demek olduğunu tam kavrayamıyoruz.
Fikrimiz millîdir, niyetimiz temizdir; Türkiye’nin birliğini, bütünlüğünü savunuruz.
Ama bu fikri siyasete tercüme ederken ciddi çelişkiler üretiyoruz.
“Parti Bizim Olsun, Ama Oy Herkesten Gelsin” Çelişkisi
En temel çelişkimiz şudur:
Bir siyasi partinin sadece ülkücülerden oluşmasını istiyoruz,
ama aynı partinin bütün Türkiye’den oy almasını bekliyoruz.
Bu mümkün değildir.
Bir parti yalnızca ülkücü kadrolarla kurulursa, alacağı oy oranı bellidir.
Bu bir hakaret değil, siyasi realitedir.
Devlet yönetmeye talip bir parti;
• farklı sosyolojileri,
• farklı meslek gruplarını,
• farklı dünya görüşlerini
kendi çatısı altında temsil etmek zorundadır.
Birbirini Sevmeyen Ülkücüler Gerçeği
Bir başka acı gerçek daha var:
Ülkücüler olarak birbirimizi de sevmiyoruz.
Bunu inkâr etmenin anlamı yok.
Eleştiri yapmak için çoğu zaman bahane arıyoruz.
Bir kongrede liste açıklanıyor;
– Kimler var diye bakmıyoruz,
– Kimler yok diye bakıyoruz.
Ve “Niye yok?” dediklerimizin çoğunu da aslında sevmiyoruz.
Yani eleştiri;
ilke üzerinden değil,
kişisel hoşnutsuzluklar üzerinden şekilleniyor.
Bu sağlıklı bir siyaset değildir.
İYİ Parti Kongresi Üzerinden Yapılan Eleştiriler
Son dönemde İYİ Parti kongresi üzerinden yapılan eleştiriler de bu çelişkilerin tipik bir örneğidir.
“Ülkücü yok”,
“Liste milliyetçi değil”,
“Bizim adamlarımız dışlandı”…
Peki soruyorum:
Gerçekten bir ilkesel değerlendirme mi yapıyoruz,
yoksa milliyetçi seçmenin gözünde parti yönetimini yıpratmaya mı çalışıyoruz?
Eğer ölçüt “ülkücü yoğunluğu” ise, o zaman gelin dürüst olalım.
O Zaman Herkes Kendi Listesine Baksın
Buyurun:
• Zafer Partisi listelerine bakın,
• Milliyetçi Hareket Partisi listelerine bakın,
• Diğer partilerin listelerine bakın.
Mantıksal tutarlılık,
fikrî derinlik,
özgün tez üretme kapasitesi açısından
aralarında dramatik bir fark yoktur.
Bunu söylemek kimseyi küçümsemek değildir;
ama gerçeği saklamaktır.
Siyaset Kimlik Değil, Yönetim Sanatıdır
Ülkücülük;
• bir ahlâk,
• bir duruş,
• bir devlet refleksidir.
Ama siyaset;
• temsil işidir,
• denge işidir,
• yönetim işidir.
Devleti yönetmeye talip olanlar;
sadece kendi mahallesine değil,
bütün millete hitap etmek zorundadır.
Son Söz: Dava Daralınca İktidar Gelmez
Dava, daraldıkça iktidar olmaz.
Kadro, homojenleştikçe toplumdan kopar.
Bugün yapılması gereken;
ülkücülüğü bir parti tapusu gibi görmek değil,
onu Türkiye’yi kucaklayan bir siyaset aklına dönüştürmektir.
Aksi hâlde hep aynı döngüde kalırız:
Birbirimizi eleştirir,
birbirimizi yıpratır,
ve sonunda başkalarının iktidarını izleriz.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
Yorumlar
- Bekir Keskin
Son kale İYİ PARTİ.
- Alp Demir
Milliyetçi partilerde aradığımız şey, Cumhuriyet değerlerine, Atatürk'e sıkı sıkıya bağlılık ve Türkün egemenliğidir. Bundan sonrası dediğiniz gibi milleti ilgilendirmiyor. Bu değerlere yalansız dolansız hilesiz sahip partiler bütün milletten oy alır. Zaten eksikliği çekilen şey de budur. CHP, DEM parti ve zihniyetine olan yakınlığı nedeniyle yerinde saymaya devam ediyorken, bu hataya düşmeyen bir parti kazanacaktır.
- ADSIZ
Katılmak mümkün değil Mhp en yüksek oy aldığı 99 seçimlerinde saha idim kimse mv adaylarını sormadı Yaparsa mhp yapar diyorlardı Çünkü Türkeşle özleşmiş marka idi Siyaset güvenli liderle yapılır
