Köşe Yazısı

Vatanseverlik ve milliyetçiliğin günümüzdeki anlamı (2) Kriz hep yoksula mı çıkar?

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Ekonomi bozulduğunda ilk çağrı halka yapılır:
“Kemer sıkalım.”
“Milli fedakârlık zamanı.”
“Birlik olalım.”

Ama bu çağrılar kime yapılmaz biliyor musunuz? Servetini yurtdışına kaçıran milyonerleredir. Vergi kaçıranlara, devletten ihale üstüne ihale alanlara, af paketleriyle borçlarını silen iş insanlarına kimse kemer sıkın demez. Onların ‘kasası’ devleti de, toplumu da aşan bir zırhla korunur.
Çünkü bu çağda “faturayı ödeyen” her zaman halktır, “kasayı dolduran” ise bazen halkın sırtına basarak yükselenlerdir.

Kayıt dışı milyarlar, kayıtlı sefalet

Türkiye’de her yıl milyarlarca liralık vergi kaybı yaşanıyor. Kayıt dışı ekonomi, kayıtlı emekçinin sırtına yük bindiriyor. Gelir vergisini düzenli ödeyen kim? Memur, işçi, esnaf…
Peki kimler bu yükten kaçıyor?
Paravan şirketler kurarak vergi kaçıran holdingler
Sahte fatura ağlarıyla devleti dolandıran karanlık yapılar
Yurtdışına servet kaçıran siyasi figürler ve yakınları

Panama Belgeleri, Pandora Papers, Man Adası belgeleri… Bunların hepsinde ortak bir tema vardı:
Zengin daha da zenginleşirken, halk olanı da kaybediyor.

Vergide adalet nerede başlar?

Adil vergi sistemi bir ülkenin omurgasıdır. Ama adalet sadece oranlarda değil, uygulamada başlar.
Bir işçinin maaşından anında %15 vergi kesilirken,Devletten büyük ihaleler alan firmalar için “vergi yapılandırmaları” çıkarılıyor.
Halk vergisini ödemeyince icra gelir, evine haciz konur.Holdinglerin milyar TL’lik borçları ise “bütçe dengesi” bahanesiyle affedilir.

Bu çarpık düzen sürdükçe, halkın devlete olan güveni azalır. Çünkü insanlar artık biliyor:
Adalet sadece mahkemede değil, vergi dairesinde de başlar.

Vatansever, Zengin mi? Hadi canım…

Bugün televizyon ekranlarında ya da sosyal medyada en çok “vatan, millet” nutku atanların lüks yaşamlarına bir bakın.
Vergi cennetlerinde şirketleri var
Lüks yatlarda, şatafatlı malikânelerde yaşıyorlar
Sıra fedakârlığa gelince ortada yoklar

Vatanseverlik, sözle değil, paylaşmakla olur.
Halk ekmeğe ulaşamıyorsa,
Gençler KYK borcuyla boğuluyorsa,
Esnaf kirasını ödeyemiyorsa,
O ülkede önce vicdan vergiden kaçmamalıdır.

Tarih konuşuyor: Osmanlı’dan bugüne

Osmanlı’da “narh” sistemiyle karaborsacılık ve fahiş fiyatlar denetlenirdi.
Cumhuriyetin ilk yıllarında halktan tasarruf istenirken, devlet adamları da aynı yaşam standardını örnek olarak sunardı.

Bugün ise tam tersi:
    •    Millet kuru ekmeğe razı edilirken,
    •    Kamu yöneticileri 3 maaşlı, zırhlı arabalı, saray standartlı hayatlar sürüyor.

Bu düzen ne adil, ne sürdürülebilir.

Hesap ödeyenler sorular sormaya başlayınca…

Bugün halk artık sadece vergi ödemiyor; aynı zamanda yoksulluğun, adaletsizliğin ve sessizliğin bedelini de ödüyor. Ama bir toplumun suskunluğu sonsuz değildir. Bir gün kasayı kim dolduruyor, kim boşaltıyor soruları daha yüksek sesle sorulmaya başlar.

“Vergi adaleti yoksa, toplumsal barış hayaldir.”
 

Bu Yazıyı Paylaş