Köşe Yazısı

Vefa, Hatırlamanın ve İtibarın Adıdır

İsmail Türk
İsmail Türk
2 dk Sesli Dinle 0

Vefa, yalnızca güçlünün zayıfa uzattığı el değildir; aynı zamanda yapılanları unutmamak, hatırlamak, insana yakıştırılan itibarı korumaktır. Vefayı yalnızca maddiyatla tarif etmek, onu ruhsuz bir cesede çevirmek olur. Asıl değer, dostluklarda size yüklenen, sizinle anılan itibardır. Bundan daha büyük iyilik, daha büyük güzellik düşünülemez.

Ülkemizde liyakatın ve siyasetin kalitesinin düşmesinin en büyük sebeplerinden biri, değerli ve güzel insanların arkasında destek olacak sponsorların eksikliğidir. Kendi imkânları yetersiz kaldığı için gerek siyasette, gerek akademik çalışmalarda, gerekse milli konularda, sinema ve sanatta dünya ile yarışabilecek birçok kıymetli insanı ortaya çıkaramıyoruz. İşte tam da bu nedenle, milli vazifelerini yerine getiren insanları—özellikle de milli iş insanlarını—kahramanlaştırmak, onlara birer kahraman gibi bakmak son derece doğal bir vefa borcudur.

Bu çerçevede, sadece “ölü ülkücü” sevenleri değil, dirileri, yaşayan ülkücüleri sevenleri de anmak gerekir. Unutulmayacak isimlerin başında İsmail Altun Bey ve Yusuf Şimşek Bey, Tamer Atalay bey gibiler gelir. Onlar, hem sosyal hem de milli vazifelerini cömertçe yerine getiren, Türk milliyetçiliği davasına yürekten katkı sunan kıymetli insanlardır.

Keşke biz de yıllar içinde gerçek bir “milli zenginler” sınıfı, yani bir milli burjuvazi yaratabilseydik; o zaman Türk milliyetçiliği çok daha farklı bir noktada olabilirdi. Ziya Paşa’nın “Başarı iltifata tabidir” sözü tam da bu noktada hatırlanmalıdır. Çünkü böylesi yazılar, sadece vefa borcumuzu ifa etmek değil, aynı zamanda güzel insanlara örnek göstermek içindir.

Bugün bu isimleri anmak, onları sevenlerin hatırasını yaşatmak ve yeni nesillere örnek kılmak, vefanın en sahici göstergesidir. Böylece bu topraklarda iyilik, itibar ve ülküye bağlılık çoğalacaktır.

Bu Yazıyı Paylaş