Yavaş Yavaş Alıştırma Politikası
Bir karar alınmazdan önce o kararın toplumsal karşılığı ne olur? Tepki büyük olur mu? Geri adım atmak zorunda kalır mıyız? Yoksa kamuoyu çoktan alıştı mı?
İktidarın son yıllarda en çok başvurduğu yöntemlerden biri, toplum mühendisliğinin günümüz versiyonu olan “alıştırarak sindirme” politikası. Önce bir fikir ortaya atılır, ardından o fikrin toplumda nasıl yankı bulduğu izlenir. Tepki büyükse geri çekilir veya gündem değiştirilir. Tepki yoksa ya da kontrollü tepkilerle sınırlıysa ikinci aşamaya geçilir: Uygulama.
Mansur Yavaş’a yönelik İçişleri Bakanlığı’nın soruşturma izni bu zincirin ilk halkasıdır. Doğrudan bir hamle değil, zemin yoklamasıdır. “Şunu bir ortaya atalım, bakalım nasıl tepki veriyorlar?” denilen bir test süreci. Eğer bu hamleye kamuoyundan, muhalefetten, özellikle de kendi seçmeninden güçlü bir refleks gelmezse; iktidarın elindeki meşruiyet zemini büyür. Bu bir son değil, başlangıçtır.
Bu yöntem ilk kez kullanılmıyor. Daha önce de oldu, hatırlayalım;
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yönelik terör soruşturmaları, ilk etapta kamuoyunda infial yaratmıştı. Ama zamanla gündem değişti, konu sönümlendi. Arkasından kayyum ihtimali dillendirilmeye başlandı.
Anayasa Mahkemesi’nin yetkileri tartışmaya açıldığında, ilk tepkiler çok sertti. Fakat iktidar geri adım atmadı, doğrudan bir müdahale olmadı ama bu tartışma zemin kazandı. Şimdi “Anayasa Mahkemesi’ni kaldırmalı mıyız?” sorusu toplumda yabancı bir fikir değil.
Gezi Davası, kamu vicdanında büyük bir yara açtı. Ama yıllar içinde Gezi’nin kriminalize edilmesi o kadar sık tekrarlandı ki; bir kesim için artık “darbe girişimi” olarak kabul ettirilmiş durumda.
Mansur Yavaş Neden Hedefte?
Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, yerel yönetimlerde muhalefetin en yüksek profilli isimlerinden biri. Anketlerdeki yüksek memnuniyet oranı, 2028 için doğal adaylardan biri haline getiriyor onu. Bu nedenle siyaset mühendisliği açısından bir tehdit.
Yavaş’ın doğrudan halkla kurduğu sade ve net ilişki, klasik siyasi söylemlerin ötesinde bir güven ortamı yaratıyor. İşte bu güveni zedelemek, onu tartışmalı hale getirmek, kamuoyunda soru işareti oluşturmak için bu tür hamleler devreye sokuluyor.
Bugün sadece bir soruşturma izni… Yarın hakkında daha ciddi iddialar, fezlekeler, belki görevden alma tartışmaları gündeme gelebilir. Ama hepsi tek seferde değil, adım adım. Tıpkı öncekiler gibi: Alıştırarak, sindirerek, sıradanlaştırarak.
Kamuoyu Ne Yapmalı?
Bu sürecin en kritik noktası, toplumun refleksidir. Siyasi partiler kadar sivil toplumun, kanaat önderlerinin ve bireylerin tavrı da belirleyici. Bu gibi hamleler karşısında gösterilecek sessizlik, sonraki adımları davet eder. Güçlü, ilkeli ve demokratik bir karşı duruş ise iktidarın geri adım atmasına neden olabilir.
Çünkü bu tür siyaset mühendisliği senaryoları, toplum mühendisliğine dönüşürse; artık kimsenin siyaseten güvende olamayacağı bir düzene kapı aralanır.
Mansur Yavaş’a yöneltilen soruşturma izni bir hukuki süreçten ziyade, siyasi bir psikolojik operasyondur. Ve bu operasyonun başarıya ulaşıp ulaşmayacağı, halkın bu durumu nasıl karşıladığına bağlıdır. Sessiz kalırsak, sıra başkalarına da gelir. Unutmayalım: Alıştırarak yapıyorlar. Yavaş yavaş, ama kesin adımlarla.
Yazarın Diğer Yazıları
- Komşusunun yangınından reyting bekleyenler!
- Siyasette lideri okuyamayan, teşkilatı yönetemez!
- Çevreye hizmet edeni alkışlamak da bir vatan borcudur!
- Trabzon Meydanı'ndan Türkiye'ye verilen mesaj!
- Milletin Parası Yurt Dışında, Peki Devlet Ne Yapıyor?
- OKTAY SARAL’IN GÖREVDEN ALINMASI VE KARDEŞLİĞİMİZİN SINAVI
- Büyük servetlerin arkasındaki karanlık ilişkiler ve milletin sahipsiz bırakılan alın teri!
- Devlet, Mafya ve Görünmeyen Savaşlar: Türkiye'de Yaşananları Dünyadan Bağımsız Okuyabilir miyiz?
