Boş tencerenin çığlığı
Butlan, Kayyum davası derken, açlık sınırı 27 bin lira oldu, yoksulluk arttı, insanlar çöpten sebze, meyve toplar hale geldi.
Enflasyon patladı, market ve pazar fiyatları karşısında emekli eti, sütü, yumurtayı, meyveyi unuttu, raflarda görür hale geldi.
İşsizlik arttı, neredeyse 12 milyonu aştı, iş arayanlar İşkur'un önünde kuyruklar oluşturdu.
İşkur'un önünde uzayan kuyruklar, bize aslında bu ülkenin geleceğinin kuyrukta beklediğini söylüyor.
Tasarruf tedbirleri söylemleri havada kaldı, makam arabası saltanatı azalmadı dahada arttı.
Halkın sofrasına koyamadığı ekmeğin karşısında devletin israfı vicdanlarda derin yaralar açtı.
Kıymetli varlıklar, yok pahasına satıldı, sıra köprülerin ve otoyolların satışına kadar geldi.
Ormanlar, Zeytin ağaçları rant uğruna acımadan söküldü.
Bir zeytin ağacını kökünden koparmak sadece doğayı değil, bin yıllık bir kültürü de yok etmek demektir.
Öğrencilerin yurt sorunları gitgide büyüdü,19 milyon üniversite öğrencisi maddi sorunlar yüzünden okulu bırakıp hayallerini bavula sığdırıp evine geri döndü .
Eğitimden koparılan gençlik, yarınları yok olmuş bir ülke demektir.
Halk hastanelerde aylar sonrasına bile randevu alamaz, hayati ilaçlar bulunamaz hale geldi.
Adeta sabırları sınandı.
Atamalar, mesleki yeteneklerine göre değil, siyasi düşüncesine, iktidara yakınlığına göre yapıldı.
Kayırmalar, kollamalar arttı.
Açılım komisyonunun terörist başıyla görüşmesi gündeme taşında, Abdullah Öcalan'a Umut hakkı istendi.
Ve bütün bu tabloya rağmen, siyasetin ana meselesi hâlâ ülkenin ikinci büyük partisini zayıflatmak, bölmek oluyor.
Mutfaktan gelen boş tencerelerin sesi adeta duyulmaz oldu .
Oysa gerçek gündem, boş tencereler, işsiz gençler ve yoksullaşan emeklilerdir.
Çözüm yolu Ekonomi şeffaf olmalı, Tasarruf, halkın cebinden değil devletin israfından başlamalıdır.
Liyakat esas alınmalı, Atamalar partizanlığa göre değil, bilgi ve yetkinliğe göre yapılmalı.
Gençlere umut verilmeli, Yurt sorunu çözülmeli, burs ve iş imkânları genişletilmeli.
Doğa korunmalı, Zeytinlikler ve ormanlar rant uğruna feda edilmemeli.
Sağlık ve emekliler desteklenmeli, herkesin ilaca ve doktora erişimi kolaylaştırılmalı, emekliler insanca yaşayacak bir gelir düzeyine kavuşmalı.
Sonuç olarak
Yapay gündemlerin gölgesinde asıl sorunları görmezden gelmek, geleceğimizi ipotek altına almak demektir.
Siyaset kurumunun asıl görevi halkın günlük derdine çare üretmektir.
Çünkü gerçek gündem, boş tencere, işsiz ,gelecekten umudunu kesmiş genç, çaresiz emeklidir.
Unutmayalım
Boş tencerenin sesi, siyasetin en yüksek sesinden daha gür çıkar.
Ve bir gün görmezden gelinen her çığlık, sandıkta yankısını bulur.
