Gerçek başarımız dokunduğumuz hayatlardır
Hiç durup düşündünüz mü? Bu hayatta en büyük başarınız nedir?
Mezun olduğunuz okul mu? Kariyeriniz mi? Sahip olduğunuz evler, arabalar, paralar mı? Yoksa yaşamınız boyunca kazandığınız ödüller mi?
Bence en büyük başarı; ne mezun olduğunuz okul ne kariyer ne servet ne de unvanlardır. Başarı, bir insana dokunmak, farkındalık yaratmaktır. Başarı, değiştirdiğimiz hayatlardır.
İnsanları umuda, iyiliğe yönlendirmektir. Birinin karanlığına küçük bir ışık yakmaktır.
Aslında iyiliğe vesile olanlar, sadece başkalarının karanlığını değil, kendi karanlığını da aydınlatır.
Mevlânâ’nın dediği gibi:
“Bir mum, diğer mumu yakmakla ışığından bir şey kaybetmez.”
Başarı; umutsuz bir ana "Yapabilirsin" diye ses olabilmektir. Yıkılmış birinin elinden tutup, ona yeniden kendi gücünü hatırlatmaktır.
Bir TV programında sunucu, ünlü bir milyonere sormuş; “Hayatınızda sizi en mutlu eden başarı ne oldu?”
Milyoner adam şöyle demiş: “Hayatım boyunca birçok şeyin mutluluk getireceğini sandım. Bir dönem para ve eşyaya düşkündüm ama aradığım mutluluk bu değildi. Sonra pahalı şeyler peşine düştüm… Mutluluk bu da değildi. Şirketler kurdum, çok paralar kazandım… Mutlu olacağımı sandım ama tam tersi oldu; sorumluluklarım arttı, rahatım daha da kaçtı.
Bir gün engelli çocuklar için tekerlekli sandalye bağışı yapmamı isteyen bir arkadaşım oldu. Önemli bir bağış yaptım ve törene de katıldım. Çocukların sevincine ortak olmak güzeldi ama bunun da kısa süreli bir mutluluk olduğunu düşünmüştüm. Belki de birkaç gün sonra unutacaktım.
Oradan ayrılmak üzere kapıya yöneldiğimde küçük bir çocuk elime yapıştı. ‘Bir isteğin mi var?’ diye sorduğumda çocuğun cevabı bana gerçek ve kalıcı mutluluğun adresini vermişti:
‘Hayır, bir şey istemiyorum. Yüzünü hafızama kazıyorum ki cennette karşılaştığımızda seni tanıyabileyim ve Allah’ın huzurunda sana bir kez daha teşekkür edeyim."
İşte gerçek mutluluk, başarı, zenginlik bu…
Götürebileceğimiz tek şey yaptığımız iyilikler, dokunduğumuz ve değiştirebildiğimiz hayatlardır.
Albert Schweitzer’ın şu sözü adeta bu anı açıklıyor:
“Hayatınızın anlamı, başkalarının hayatına dokunduğunuz anlarda gizlidir.”
İnsan ancak başkalarına iyilik ettiğinde kendi varlığının ağırlığını hisseder. Tolstoy’un dediği gibi:
“İyiliği insanlara hatırlatmanın en güzel yolu, onu bizzat yapmaktır.”
Başarı; bir tebrik belgesi, bir statü ya da gösterişli bir hayat değildir. Başarı, kalplerde bırakılan izdir. Değiştirdiğiniz hayatlardır. Bir kişinin karanlıktan aydınlığa çıkmasına vesile olabilmektir.
Kendinize sorun: En son kime iyi geldiniz? Kime bir iyiliğiniz dokundu? Kime kendini değerli hissettirdiniz?
Hiçbir şey için geç değil. Hemen şimdi bir kişiye, sadece bir kişiye, kalpten bir söz söyleyin… Bir mesaj yazın… “İyi ki varsın” deyin. “Seni seviyorum” deyin. Dokunun.
Çünkü unutmayın: Gerçek başarı, gerçek mutluluk ve gerçek zenginlik; dokunduğunuz insanların kalbinde bıraktığınız izdir.
Ve o iz, bu hayatta taşıyabileceğiniz en büyük onurdur.
