Güle Güle Kemalizm Hoş Geldin Gazi Mustafa Kemal Atatürk
‘’Türkiye Cumhuriyeti Osmanlının küllerinden doğdu’’ ifadesine göre Osmanlı yanmış bitmiş kül olmuş, onun külleri yani kalıntılarıyla Türkiye kurulmuş. Daha düz ifadeyle, ‘’Artık memleketi ve milleti iyi yönetemeyen Osmanlı yıkıldı, yerine Türkiye kuruldu.’’ Cumhuriyetin ilk yıllarında benimsenen tarih tezi budur.
Türkiye’nin Osmanlının yerine, son padişahın emperyalistlerle iş birliği yapması üzerine verilen milli mücadeleden sonra kurulduğu düşünülürse bu tarih tezinin benimsenmesi makuldür. Bu teze en büyük itiraz ileride ülkücü hareketin fikir babalığını üstlenecek olan Atsız, Serdengeçti, Osman Turan gibi Türk milliyetçilerinden geldi. Onlar Atatürk’ü başbuğ olarak benimsediler, cumhuriyetin ilanını sevinç göz yaşları dökerek alkışladılar. Modernleşme ve kalkınma çabalarını desteklediler.
Ama Osmanlıyı yerine göre suçlayan yerine göre görmezden gelen ve İslam’dan sonraki Türk tarihini silikleştiren tarih tezine itiraz ettiler. ‘’Türk tarihi bölünmez bir bütündür ve süreklilik arz eder. T.C, Osmanlının devamıdır’’ fikrini bedel ödeyerek savundular. Atsız’ın çevresinde kümelenen Türkçüler, 1930’larda devletin resmi görüşü haline gelen Güneş-Dil teorisine ve belli başlı medeniyetlerin ve Anadolu uygarlıklarının da Türkler tarafından meydana getirildiği tezine de itiraz ettiler. Vefatından önce Atatürk’te bu tezden vaz geçti.
Cumhuriyetin ilk yıllarında benimsenen milliyetçilik anlayışı sekülerdir, dine soğuk ve mesafelidir. Yani dönemin tarih felsefesine uygundur. 2. Dünya Savaşından sonra SSCB’nin Türkiye’den boğazları ve toprak istemesi üzerine T.C Batı blokunda yer aldı. Hem Batı blokunda yer alıp hem de anti emperyalist milliyetçilik anlayışını sürdürmek mümkün olamayacağından, anti komünist milliyetçiliğe geçildi. Antikomünist milliyetçilik yani din düşmanı olan komünizme karşı geliştirilen milliyetçilik, dine soğuk olamayacağından, din-devlet ilişkisi de dönüştürüldü.
Çok partili CHP döneminde (1946-1950) imam hatip kurslarının açılması, belli başlı türbelerin faaliyete geçmesi, İlahiyat fakültesinin eğitime başlaması, kuran kurslarına ve hacca izin verilmesi bu kapsamdadır. DP iktidarında ezanın asli haline döndürülmesi, çok sayıda imam hatip okulu açılması, kuran kurslarının yaygınlaşması, dini günlerde başbakanın katılımıyla kalabalık programlar yapılması ve dini neşriyatta patlama yaşanması, mukaddesatçı milliyetçiliğe kesin olarak geçildiğinin en bariz göstergeleriydi.
Bu dönüşüm tarih anlayışını da değiştirdi. Öncellikle ilk dönemin büyük padişahları övülerek anılmaya, sadece son padişahlar eleştirilmeye başlandı. İstanbul’un fethi, Çanakkale zaferi gibi tarihi olaylar, düşman ordularına karşı kazanılan meydan savaşları okullarda öğretildi. Yıl dönümleri kutlandı. Bu icraatları yapan DP Anıtkabir’i inşa ederek, koruma kanununu çıkararak, paralara tekrar fotoğrafını koyarak, devlet dairelerine resminin asılmasını zorunlu kılarak Atatürk’ü ön plana çıkardı. Hem Atatürk hem de Osmanlı ecdadımızdı.
1960’lı 70’li yıllarda Kıbrıs çıkarmasının da etkisiyle güçlenen milliyetçilikte, antikomünist çizgi, giderek yaygınlaşan komünist eylemlere duyulan tepki münasebetiyle daha da belirginlik kazandı. 1980 ihtilalinden sonra ihtilalcilerin kendi milliyetçilik ve din anlayışlarını benimsetme çabaları başarılı olmadı. 28 Şubat’ta dinin kamudaki tezahürlerinin tamamen yok etmeyi hedefleye uygulamalar da fiyaskoyla sonuçlandı. Ak Partinin ilk döneminde mukaddesatçı milliyetçilik güçlendi. Darbe döneminde başlayan ve 28 Şubat’ta zulme dönüşen başörtüsü karşıtı uygulamalar tamamen kaldırıldı.
Ak Parti-MHP ortaklığının tesis edildiği son on yılda İslamcı politikalardan adım adım milliyetçi politikalara geçiliyor. Bir yandan Kemalist politikalardan vaz geçilirken diğer taraftan Atatürk kurucu önder olarak benimseniyor. İslam’dan önceki Türk tarihi hiç olmadığı kadar öne çıkarılıyor.
1990’larda ‘’Milli görüş çizgisinden doğan bir partinin iktidarında geliştirilen ileri teknoloji ürünü silahlara ve askeri araçlara Altay, Kızılelma, Kaan, Alpagu, Aksungur, Gökdoğan, Bozdoğan, Hürkuş, Göksungur, Bayraktar, Kargu, Atak, Gökbey gibi isimler verilecek’’ deseydim sadece gülerdiniz. Milli görüşçüler Anıtkabir’e gitmezler, Atatürk demezlerdi. Atatürk’ten bahsetmeleri gerektiğinde Mustafa Kemal veya Gazi derlerdi. Gül milli bayramlarda ve 10 Kasımlarda hastalanması ve dış seyahatte olmasıyla mimlenmişti.
Tayyip Bey her fırsatta Anıtkabir’e gidiyor. Mustafa Kemal’e neredeyse her konuşmasında gönderme yapıyor. Geçen gün bir konuşmasında ‘’Türk devletlerinin hepsinin Oğuz Han’ın hakanı olduğu Büyük Hun devletinin devamı olduklarını’’ söyleyince iki rekat şükür namazı kıldım. Bu cümle yeni tarih tezini çok iyi yansıtıyor. Cumhuriyetle Osmanlı gibi, İslam öncesi ve İslam sonrası tarihimizde bütünleştirilecek.
Yeni tarih tezine göre Osmanlı elitleri bir başka ifadeyle devlet aklı, cumhuriyeti planlayarak kurdular. Son yıllarda çok duyduğumuz ‘’Cumhuriyeti Osmanlı paşaları kurdu’’ ve ‘’Atatürk bir Osmanlı paşasıydı’’ cümleleri sebepsiz söylenmiyor. Devlet Beyin 19 Mayıs’ta yayınladığı mesaj yeni anlayışın şifrelerini taşıyor: ‘’Biri kadın, üçü çocuk 79 yolcu, altı at ve bir de otomobil ile 16 Mayıs 1919 Cuma günü öğleden sonra saat 16.30’da Galata Rıhtımı’ndan kalkan vapur üç günlük yolculuğun ardından 19 Mayıs 1919 sabahı Samsun’a ulaşmıştı. Samsun’a atılan ilk adım, girdiği dünya savaşında yıkılmış, parça parça edilmiş ve işgale uğramış mağrur İmparatorluğumuzun kırık dökük harabelerinden yeni bir Türk devletinin inşa amacıydı.’’ Yani Atatürk Samsun’a tek başına, kendi inisiyatifiyle çıkmadı. 70 küsur kişilik bir kadroyla, atları ve arabasıyla çıktı. Amacı devlet kurmaktı. Yapılan bir devlet operasyonuydu.
10 Kasım’da okunan hutbede Atatürk’ün rahmetle anılması, müftülüklerin Gazinin ruhuna mevlitler okutması ve cami cemaatlerinin Fatihalar göndermesi de yeni anlayışın tezahürleri. İyi Parti de lokma dağıtarak bu adımları daha da güzelleştirdi. Ülkemizde din ve Atatürk kalın çizgilerle birbirlerinden ayrıştırılmıştı. Düşünün ülkemizdeki doksan binden fazla caminin birinin bile adı Atatürk değil. Bu ülkede adını, çok tanrılı bir dine mensup olan Sümerlerden alan Sümer camii var ama Mustafa Kemal camii yok. Bu ayrım milletimizi hem üzüyor hem de bölüyor. Emperyalistlerin istismar edebileceği bir fay hattı oluşturuyor.
Suni olan bu durumun değiştirilmesi Türk milletini bütünleştirecek. Artık milli bayramların hepsinde hutbelerde Atatürk zikredilecek. Mevlitler, Fatihalar, Yasinler okunacak. Yeni tarih tezine göre cumhuriyet Osmanlının rakibi değil devamı. Aynı Osmanlının Selçuklunun devamı olması gibi. Osmanlı yıkılıp cumhuriyet kurulmadı. Ömrünü tamamlayan ve sürdürülmesi mümkün olmayan monarşiden cumhuriyete geçildi.
Yeni tarih tezinin doğal sonucu Osmanlı-cumhuriyet çekişmesinin son bulması olacak. Sanal ve saçma olan Atatürk-2. Abdülhamit, Atatürk-Enver Paşa, Atatürk-İttihatçılar, 2. Abdülhamit-İttihatçılar ayrışmaları, birini tutup diğerine düşmanlık etme saçmalığı son bulacak. Atatürk, Abdülhamit, Enver Paşa ve ittihatçılar, hepsi bizim atamız. Birini sevmemiz diğerlerini sevmemize engel değil. Hepsi bu memlekete hizmet ettiler. Hepsi insandı dolayısıyla hataları vardı.
Türk’üz. Müslümanız. Atatürk’ün, Osmanlının ve Göktürklerin evlatlarıyız. Fikirlerimiz, dine yaklaşımımız, tarih yorumlarımız, mezheplerimiz ve hayat tarzlarımız farklı olabilir. Ama biz hep beraber Türkiye’yiz.
