Sarıgül vakıası
Sarıgül, Şişli Belediye Başkanı seçildiği 1999 senesinden beri medyanın gündeminde. Kendisinin hiçbir ahlaki değerinin olmadığını, yolsuzluk ve hırsızlık yaptığını, rüşvet ve haraç olarak zenginleştiğini herkes biliyor. Şişlililer herkesten çok ve tüm detaylarıyla vakıflar Sarıgül’ün yaptıklarına.
Bazı ilçelerimizin gelirleri çok fazla. Haddinden fazla. İhtiyaçtan kat kat fazla. Öyle ki büyük tutarlarda hırsızlık yapılsa bile, bütçe, hizmetlerin aksamadan yürütülmesine yeterli. Şişli bu ilçelerin başında geliyor. Kadıköy, Bakırköy, Beşiktaş, Nilüfer, Çankaya, Konak ve Karşıyaka bu durumdaki diğer ilçeler. Bu belediyelerden birinin başkanıysanız hem usturuplu çalıp hem de belediyecilikte fevkalade başarılı olabilirsiniz.
Sarıgül bu tespitin prototipidir. Milyar dolar çalmasına rağmen defalarca belediye başkanı seçilmiştir çünkü hizmet etmiştir. Güler yüzlüdür. Tatlı dillidir. Milletle düşer, kalkar. Rüşvet ve haracı asla garibandan almaz. Zenginlerden, iş adamlarından ve girişimcilerden alır. Rüşvet ve haraçlar toplumun her kesimine hayat pahalılığı olarak yansır. Ama kitleler bunun sorumluluğunu hırsızlara yüklemezler.
Şişli, Sarıgül’e kadar belediye hizmetleri yönünden şanssızdı. Gelen gideni arattı. Şişliler doğru düzgün hizmet alamadılar. Bu nedenle belediye başkanları görevdeyken girdikleri seçimleri ya fark yiyerek kaybettiler ya da partileri tarafından aday bile gösterilmediler. Gülay Atığ belediye başkanlığından ve partisinden istifa edip yurtdışına kaçmak zorunda kaldı yolsuzluk soruşturmaları nedeniyle.
On beş yıl süren berbat yönetimden sonra başkan seçilen Sarıgül çalıştı. Hizmet üretti. Şişlinin sorunlarını çözdü. Bunları yaparken kesesini de doldurdu. Ama hizmete susamış olan Şişlililer ‘’Çalıyor ama çalışıyor’’ diyerek Sarıgül’e verdikleri desteği her seçimde arttırdılar.
Sarıgül sadece hırsızlık yapmadı. Şişli belediyesinin kaynaklarıyla iki partinin kuruluşunu ve seçim masraflarını finanse etti. İlk seçildiğinde DSP’li olan Sarıgül Öskan ve Cemle birlikte YTP’nin kuruluşunda yer aldı. Partinin masraflarını üstlendi. Kemal Derviş YTP’ye katılmaktan vaz geçerek CHP’ye gidince YTP projesi çöktü. Seçimlerde %1 civarında oy aldılar.
Sarıgül bunun üzerine CHP’ye geçti. Çünkü seçimleri kazanmak için iddialı bir partiden aday gösterilmeliydi. Dürüstlük abidesi olarak gösterilen Baykal hırsız olduğunu bildiği Sarıgül’ü partisine almakta beis görmedi. ‘’Hırsız olduğunu bildiğini nereden biliyorsun?’’ diyeceksiniz.
Deniz Bey, Sarıgül’ün kendisine karşı genel başkan adayı olduğu 2005 kurultayında yapılan hırsızlıkları belgeleriyle ortaya koydu. Konuşmasında yapılan yolsuzlukları anlatarak ‘’CHP’yi satın alamazsın’’ dedi Sarıgül’e.
Baykal’ın bu yaklaşımı CHP’lilere olumsuz bir mesajdı: ‘’Hırsız olmanız partiye gelmenize, tekrar aday gösterilmenize ve hırsızlık yapmaya devam etmenize engel değil. Genel başkan adayı olmazsanız bunlar sorun olmaz. Gündeme gelmez. Yaptıklarınız ortaya dökülmez.’’
Sarıgül 2010 yılında Türkiye Değişim Hareketini (TDH) kurdu. Bu hareketi tam on yıl finanse etti. TDH 2020 senesinde partiye dönüştü. İl, ilçe ve belde teşkilatları dahil olmak üzere partileşme masraflarını ve cari giderleri Sarıgül üstlendi.
Bu arada dürüstlüğünden dem vurulan Kılıçdaroğlu’da Sarıgül’ü CHP’ye kabul etmekte, kendisini büyükşehir, ekibinden çok sayıda siyasetçiyi ilçe belediye başkanı adayı göstermekte mahsur görmedi.
Oysa Sarıgül’e kadar tablo böyle değildi. Ecevit’in Güneş Motel pazarlıklarından sonra kurduğu hükümette bakanlık yapan Mataracı ve İşgüzar yolsuzluk yaptıkları için yargılandılar, mahkum oldular ve hapis yattılar. Özal rüşvet aldığını duyduğu Devlet Bakanı Özdağlardan bizzat şikayetçi oldu. Özdağlarda uzun yıllar cezaevinde kaldı. Özal döneminde görev yapan onlarca bürokrat yargılandı ve mahkum oldu.
Rüşvet aldığı ortaya çıkan İSKİ Genel Müdürü Göknel de hapse kondu. Yolsuzluk iddiaları nedeniyle ANAP 1989’da SHP 1994 ve 1995’te büyük oy kaybetti. Şişli Belediye Reisi ANAP’lı Atığ yurtdışına kaçtı. İngiltere’de hapis yattı. Onlarca siyasetçi partilerinden ihraç edildi.
Yolsuzluk iddiaları yüzünden ANAP ve DYP önce baraj altı kaldılar sonra küsurat partisi oldular. Yani rüşvet alanlardan yakalananların, cezalandırılması, siyaset hayatlarının bitmesi ve yolsuzluk iddialarının şayiaya dönüştüğü partilerin tükenmeleri, caydırıcı oluyordu.
‘’Sarıgül vakıası’’ bu anlayışı değiştirdi. Mustafa Bey yolsuzluk yaptığı bilinmesine rağmen itibar gördü. Farklı partilerden aday gösterildi. Bağımsız olarak girdiği 2019 seçimleri dışında Şişli’de girdiği seçimleri kazandı. Oyları sürekli arttı. CHP’nin yani Türkiye’nin en eski partisinin genel başkan adayı oldu ve oyların %40’ından fazlasını aldı. Parti kurdu. Hakkında ne dava açıldı ne yargılandı ne de ceza aldı.
Gazeteciler bile ayyuka çıkan yolsuzluklarını yazmadılar Sarıgül’ün. Aysever’den öğrendik ki Mustafa Bey başyazarlardan muhabirlere kadar ne kadar gazeteci varsa yılbaşlarında, bayramlarda hediye adı altında besliyormuş. Danışmanlık ücretleri ödüyormuş. Dosya getirene nakit ödeme yapıyormuş. Oğlunun boşanma sürecinde Altınbaş Holding’in gizli ortağı olduğunu öğrendik Sarıgül’ün. İddialara göre 700 milyon dolar alacaklıymış dünüründen.
Velhasıl Sarıgül örneğinden yola çıkan siyasetçiler ‘’çalışarak çalarsak sorun çıkmaz, gazetecilerle, hakimlerle, savcılarla ve siyasetçilerle iyi geçinirsek yaptığımız yolsuzluklar göze batmaz, partimizi ve siyasi geleceğimizi finanse ediyoruz buna hırsızlık denemez’’ gibi dürtülerle giderek artan dozda rüşvete, hırsızlığa ve suistimale bulaştılar. Sarıgül’e göz yumulmasaydı böyle olmazdı. On milyarlarca dolar ya kasamızda olurdu ya da hizmet olarak halkın hayat seviyesini yükseltirdi.
Sarıgül’ün ve onun durumundaki Veli Ağbaba, Ali Mahir Başarır ve Murat Bakan gibi siyasetçilerin dokunulmazlıkları hemen kaldırılmalı. Dokunulmazlık siyasetçiler iktidarı çekinmeden eleştirebilsin ve doğruları söyleyebilsin diye geliştirilmiş bir müessese. Hırsızın, yolsuzun dokunulmazlığı olamaz. Adamın on sekiz yıl önce boşandığı karısı hapiste. 26 kişi hapiste. Baş fail şatafatlı hayatını aynen sürdürüyor.
Dokunulmazlıklar kaldırılmalı ve milletin hakkına el uzatan her kim olursa olsun hangi partide siyaset yaptığına bakmadan zindanı boylamalı. Bu yapılırsa hırsızlık yapanların sayısı ve çalınan para tutarı çok azalır. Yolsuzluklar marjinalleşir. Sadece belediyelerde değil borsa soygununda da böyle davranılmalı. Fatma Betül Sayan’ın tutuklanması başlangıç olmalı.
