Köşe Yazısı

Terörsüz Türkiye’ye kimler, neden karşı?

Ertuğrul Türkoğlu
Ertuğrul Türkoğlu
5 dk Sesli Dinle 2

Terörsüz Türkiye’ye en çok İsrail karşı. PKK ve türevleri İsrail için çok kullanışlı maşalardı. Tel Aviv bu maşalarla dört ülkeyi istikrarsızlaştırma imkanına sahipti. Hem de ciddi maliyetlere katlanmadan. Düşünün Tayyip Bey Trump’ı aramasa, İsrail Kürt terör örgütlerine kara harekatı yaptıracaktı. Bölge daha fazla istikrarsızlaşacaktı. Savaş çok daha kanlı olacak, on binlerce sivil ölecekti. Türkiye terör örgütlerini vurmak zorunda kalacaktı. Türkiye ve Irak karışacak, büyük olasılıkla İran’da, Türklerle Kürtler arasında iç savaşı çıkacaktı.
Kürt milliyetçileri ve Kürdistan milliyetçileri de Terörsüz Türkiye’ye karşılar. Terörsüz Türkiye’den önce bu grupların bir kısmı PKK’yı destekliyordu. Diğerleri PKK’ya karşıydı. Hatta PKK’yı, silahlı mücadele vererek demokratik mücadeleyi engellediği için eleştirenler vardı. Bu gruplardan bir kısmı PKK ile bütünleşti. Ama çoğu PKK’yı Türkiyeleşmekle, Öcalan’ı Türkiye’nin emrine girmekle hatta Türk ajanı olmakla suçluyorlar.
Kürtçüler büyük bir çelişki içindeler. Kendileri dağa çıkmamış, silaha sarılmamış. Dağa gitseler iki gün duramazlar. Diyelim ki Türkiye’de barınamadılar. Kuzey Irak’ta özerk bölge var. Suriye’de de yakın zamana kadar özerk bölge vardı. Oralara neden yerleşmediler? Neden özerk bölgelerin kalkınmasına ve soydaşlarının zenginleşmesine hizmet etmediler? Bu nasıl milliyetçilik?
%95’i Avrupa’ya yerleşmiş. Viskilerini içerken ve puro tüttürürken ‘’PKK silah bırakmasın. Dağa bağımsız ve birleşik Kürdistan için çıktınız. Hiçbir şey almadan neden iniyorsunuz? En azından özerklik alınmalıydı. Türkiye federasyona dönüşmeliydi. Kürtler iki kurucu unsurdan biri, Kürtçe iki ana dilden bir olmalıydı.’’ diyorlar.
Bunlar PYD’nin Suriye’ye entegrasyonuna da karşıydılar. ‘’Sonuna kadar savaşalım. İsrail’le anlaşalım’’ diyorlardı. ‘‘PYD Şam’a yürüsün’’ diyecek kadar gerçeklikten kopanlar vardı aralarında. Kürt halkı İsrail’den nefret eder. Gazze soykırımından sonra bu nefret ayyuka çıktı. Efkarı umumi böyleyken, İsrail’le iş birliği yapmayı düşünenler, Kürt halkını temsil ediyor olabilirler mi? Adamlar Öcalan’ı ‘’Emperyalistlerin emrine girmeyelim. İsrail’le iş tutmayalım. Bölge halklarıyla kaynaşalım, bölgedeki devletlerle anlaşalım’’ tezini ileriye sürdüğü için eleştiriyorlar. Bu nasıl emperyalizm karşıtlığı?
Kürtçülerin anlamadığı daha doğrusu anlamak istemediği husus şu: PKK yenildi. Yok edilemedi, sıfırlanamadı ama yenildi. Yani PYD Suriye’de direnseydi bırakın Şam’ı almayı, idaresindeki toprakları korumayı, Kobani’de bile tutunamazdı. Nitekim Halep’te direndiler. Ne oldu? Fırat’ın batısında da direndiler. Sonuç değişmedi. PYD direnseydi sonuç değişmezdi ama oluk gibi kan akardı. Karşılıklı katliamlar olurdu. Halklar düşmanlaşırdı. Kürtler Suriye’yi terk etmek zorunda kalabilirlerdi.
PKK 80’lerde, 90’larda Osmaniye‘de, Tokat’ta ve Sivas’ta köy ve karakol basabiliyordu. Amanos Dağlarında, Toroslarda ve Giresun’un kırsalında teröristler vardı. Güneydoğu’da, dükkanlar açılmayacak dendiğinde, bütün kepenkler iniyordu. Gelinen noktada bu güçlerini kaybettiler. Kandilden, Garadan sökülüp atılamıyorlar ama burunlarını çıkardıklarında imha ediliyorlar.
Yani terör eylemleri yapmakta ısrar ederek, silahla gidebileceği bir yer yok PKK’nın. Sadece Türkiye’ye zarar verebilir. Hizbullah ve Husiler gibi kamikaze füzeler ve dronlar edinirler, üretirler ve Türkiye’ye atabilirler. Türkiye’yi karıştırabilirler, zayiat verdirebilirler, huzur ve güveni bozabilirler ama sonuç alamazlar. Sadece emperyalistlere maşa olurlar.
Terörde ısrar edilmesi doğal olarak DEM Partinin dışlanmasına, operasyonlara uğramasına, siyaset yapamamasına neden oluyordu. Terör ortadan kalktıktan sonra DEM Partinin önündeki bariyerler kalkacak. Vatandaşa gidecekler düşüncelerini, önerilerini ve projelerini anlatacaklar. Oy alabilirlerse, destek görürlerse iktidara gelebilirler veya iktidar ortağı olabilirler.
Aşırı solcuların, komünistlerin ve sosyalistlerin geneli de sürece karşı. Bunların bir kısmının devletle sorunu var. Devletle ilişki kurulmasına karşılar. Amaçları devletle hesaplaşmak. Bir kısmı ‘’Dağda silahlı unsurlar olsun, ileride lazım olur’’ modunda. Bir kısmı devletle-iktidarı özdeşleştirmişler. İktidarın işine yarayabilecek her şeye karşılar. Şöyle ifade edeyim, iktidarda CHP olsa ve aynı şeyleri yapsaydı bu kesimin desteğini alırdı.  
Muhalif milliyetçilerde Terörsüz Türkiye’ye karşılar. Öncelikle bu karşıtlığın Türkiye’nin lehine olduğunu ve elini güçlendirdiğini düşünüyorum. Süreç yönetilirken devlet bu kesimin muhalefetini dikkate alıyor, eleştirilerine değer veriyor. Zira hem dile getirilen endişelerin haklılık payı yüksek hem de milliyetçiler etkililer.
Muhalif milliyetçi partilerin oy oranları %10-12 bandında. Ama ahalinin %35-40’ı (Bu oran beş puan daha düşüktü. Taziye çadırları halkı rahatsız etti. Bu uygulamaya hemen son verilmeli. PKK’lılar neden silah bıraktıklarını konferanslarla anlatsınlar.) sürece karşı. Mesela CHP ve Yeni Parti süreci destekliyor ama bu partilere oy verenlerin yarıdan biraz fazlası sürece karşı. Yani oy verdikleri partinin değil milliyetçi partilerin fikirlerine itibar ediyorlar.
Milliyetçiler sürecin özerkliğe, Kürtçenin anadil yapılmasına ve Türk tanımının anayasadan çıkarılmasına kadar gideceğini düşünüyorlar. Türkiye’nin federasyona dönüşeceğini iddia edenler dahi var. Bunlar PKK’nın en güçlü olduğu zamanda bile Ankara’da gündeme alınmadı. Alternatif olarak düşünülmedi.
Haddizatında PKK-DEM geçmişte özerklik, federasyon talep ediyordu. Şimdi olabilirliğini görmediklerinden bu taleplerinden vazgeçtiler. Diğer taleplerinde ve Kürtlere kümülatif haklar tanınmasında ısrarlılar. Ama ‘’Bu süreçle bu hakları elde edeceğiz’’ demiyorlar. ‘’Bu süreçle terör bitecek. Demokratik kanallar açılacak. Mücadele ederek bu haklara sahip olacağız’’ diyorlar. Demokrasilerde olması gereken de budur. Şerafettin Elçi ve Kemal Burkay federasyon isteyen partiler kurdular. %1 oy alamadılar.
Türk milliyetçilerin bir diğer argümanı ‘’Hani PKK çok zayıflamıştı, yenilmişti. Madem öyle, terörü bitirmek için neden Mehmetçiğe kurşun sıkanlarla masaya oturuyoruz? Terörle mücadele boşuna mı verildi?’’ cümleleriyle ifade edilebilir. PKK’nın çok zayıfladığı bir hakikat. Hele de Kuzey Suriye’deki özerk bölge yıkıldıktan sonra. Bununla birlikte Terörsüz Türkiye başlamadan evvel PYD çok güçlüydü. PYD güçlü ise PKK’nın kendisi zayıf bile olsa teröristler güçlüdür. PYD Terörsüz Türkiye süreci sayesinde tasfiye ediliyor. Aksi halde ABD daha önceki siyasetini değiştirmezdi.
İHA ve SİHA’lar terörle mücadelede ordumuzu güçlendirdi. Bu sayede PKK’lıların kırsal eylemler yapma kabiliyetini bitirdik. Ama Kuzey Irak’ın dağlarının sarp olması, PKK’nın imha edilmesini imkansız kılıyor. Omuzdan veya açık kamyonetlerin arkasından atılabilen kamikaze füzeler, terör örgütlerinin terör eylemleri yapmalarına olanak sağlıyor. Üç Husi milisi fırlattıkları füzelerle Suudilerin en büyük rafinerisini ve/veya enerji sahalarını havaya uçurabiliyorlar.
Yani PKK’nın Kandil ve Gara’ya sıkışması eylem yapamayacağı anlamına gelmiyor. Kaldı ki dünya tarihinde bölücü terör örgütleri önce zayıflatılmışlar, sonra masaya oturtulup tasfiye edilmişler. Türkiye’de bunu kendi üslubuyla yapıyor. Mehmetçiğimizin aziz kanı boşuna dökülmedi. O şanlı mücadele olmasaydı Türkiye bölünürdü.

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Çakma vatan severler

    Yav işine get pkk artıkları sizi BOPun ayak takımları. "ABD’nin Ortadoğu’da oynayacağı önemli bir rol var. Onun bir parçasıyız ve şu anda onun dâhilinde çalışıyoruz.” (BOP EŞBAŞKANLIĞI- 13 Eylül 2005) "BOP içinde ABD ile birlikte hareket ediyoruz." (Abdullah Gül - 14 Mart 2006)

  • Alp Demir

    Türkiye zaten bölük !!! Bölük değilmişiz gibi yapıp duruyoruz, şimdi bunu silahsız (sözde) yapacağız o kadar. Artık yeni bir motta var. Türk, kürt arap.....Şimdilik üçe bölük. Pardon bir de alevi, sünni var. Sünninin içinde de hanefi, selefi var. Orada da önce ikiye, sonra yine ikiye bölük. İslamcılar ve Atatürkçüler var. Burada da Cumhuriyet tarihin başından beri ikiye bölük. Kendi içlerinde de bir çok şeye bölük. Suriye'den aldığın milyonlarca insanın bütün geçmişi bu bölüklük üzerine kurulu. Onlar da ayrı bir bölük. Ve bu kadar bölüklükle bir ulus devlet olamazsın. Dünyanın öbür ucunda yaşasaydın belki olurdun. Ama Orta Doğu denilen yerde olamazsın. O şansı bir kere Atatürk ile yakalamıştık. Batırdık. Bunun tekrarı yok. Boş hayaller kurmanın en büyük zararı, zararın neresinden dönersem kardır diyebilmeyi de olanaksız hale getirmesidir.

Bu Yazıyı Paylaş