Köşe Yazısı

Tunç’a, Yıldız’a ve Milletvekillerine Açık Mektup

Ertuğrul Türkoğlu
Ertuğrul Türkoğlu
5 dk Sesli Dinle 1

Covit döneminde Adalet Bakanlığı çok isabetli bir uygulama yaparak açık cezaevlerindeki mahkum ve tutukluları dörder aylık sürelerle izinli sayarak evlerine gönderdi. Kapalı cezaevlerindeki mahkumlar boşalan açık cezaevlerine daha erken çıkarıldılar. Böylece çok kalabalık olan yani kapasitelerinin üzerinde insanın kaldığı cezaevleri rahatlatılarak, bulaş nedeniyle kitlesel ölümlerin önüne geçildi.

Bakanlık, izinli sayılan suçluların suç işleme oranı çok düşük olduğundan, bu uygulamayı toplam beş yıl dört aya kadar uzattı. Daha sonra bu uygulama kanunlaştırıldı. Yalnız kanunlaştırılırken daha önceki düzenlemelerin aksine suç tarihi esas alınmadı. Cezaevinde olma şartı arandı ki bunun ne Türkiye’de ne de dünyada örneği yok. Ağır suç işlediği için cezaevinde olan mahkumlar tahliye olurken çok daha hafif suç işlediği için tutuksuz yargılananlar yargılanma bitince cezaevine girdiler.

Aynı suçu işleyip aynı cezayı alanlardan mahkumiyeti 30 Temmuz’da kesinleşenler uygulamadan yararlanırken, 1 Ağustos’ta kesinleşenler yararlanamadı. Aynı suçu işleyenlerden kapsama giren suçlu, diğer suçluya göre kapalı cezaevinde üç, açık cezaevinde beş yıl dört ay, yani toplamda sekiz yıl dört ay daha az kaldı.  Özetle ortada açık ve bariz bir haksızlık var.

Düzenlemenin af yerine şartlı tahliye usulüyle yapılmasını çok doğru buluyorum. Salıverilenlerin yeni bir suç işlediklerinde hem yeni suçlarının hem de önceki suçlarının cezasını yatıyor olmaları caydırıcı oluyor. Bakanlık covitten dolayı izinli olarak serbest bırakılanların ne kadarının tekrar suç işlediğini uzun süre periyodik olarak açıkladı. Bu oran %7’ydi ki covit gibi ekonomik faaliyetlerin durduğu bir dönemde, tahliye edilen suçluların %93’ünün suç işlememesi ve cezaevlerinde covit nedeniyle vefat edenlerin oranının dışarıdan düşük olması uygulamanın hedeflerine ulaştığını gösteriyor.

Yasa adil olmadığı için çıkarıldığı günden itibaren yoğun tepkilere neden oldu. Bu tepkilerin geneli mahkum dostu/babası kabul edilen Feti Yıldız’a yöneldi. Feti Bey düz, mert ve açık sözlü bir siyasetçi. Mahkumların yakınlarıyla uğraşmak kolay değil. Bundan yüksünmüyor. ‘’Elimizden bu geldi. Bu haksızlık giderilir’’ mealinde konuştu, mesajlar paylaştı.

Adalet Bakanı da göreve geldikten sonra ‘’Yasanın adaleti sağlamadığını, adaletsizliğin giderileceğini’’ ifade etti. Aslında covit düzenlemesi daha önceki paketlerde yer alacaktı ama hep bir aksilik oldu bir sonraki pakete bırakıldı. Nihayet 11. Yargı Paketinin en önemli maddesi olarak meclise sunuldu. Ama söz verildiği şekliyle, adaletsizliği gidererek değil. Adalet önceki uygulamanın aynısını yapmayı gerektirirdi. Bu pakette 5 yıl 4 ay yerine 3 yıl veriliyor. YANİ ADALET SAĞLANMIYOR. ADALETSİZLİK AZALTILIYOR.

Ayrıca bu adaletsizliğin neden yapıldığını anlamak mümkün değil. Yasanın adil olmadığını ve adaletsizliğin giderileceğini defalarca ifade eden sayın bakan. Feti Bey bu konuyu gündeme getiren, sahiplenen devlet adamı. Ak Parti ve MHP’nin mecliste yeterli çoğunluğu var. Kaldı ki CHP, Yeni Yol ve DEM’ in düzenlemeye açık destekleri var. Kanun çıktığında da adil olmadığını vurgulamışlardı, yargı paketlerinden çıkarıldığında da yapılanları eleştirmişlerdi. Hatta DEM yasanın daha da genişletilmesini istiyor.

Adalet duygusunun zedelenmesi devlete olan güveni azaltır. Millet birliğini zedeler. Hem de adil bir düzenleme yapmak mümkün ve çok kolayken neden yanlışta ısrar ediliyor? Zaten anketlere göre milletimiz mahkemelerin adalet değil adaletsizlik dağıttığını düşünüyor. Bu hatalar nedeniyle yargı paketleriyle yargıya olan güven artacakken azalıyor.

Olayın birde cezaevleri boyutu var. Halen cezaevlerinde 150 bin kapasiteden fazla mahkum var. Bazı küçük il ve ilçelerde ceza evlerinin tam dolu olmadığı göz önüne alındığında özellikle metropollerde mahkumlar balık istifi kalıyorlar. Bir yatağı üç mahkumun dönüşümlü kullandığı, insanların yemek hanelerde, kantinlerde uyuduğu hapishaneler var. Cezaevlerinin vaziyeti buyken ve söz konusu olan bir af değil şartlı tahliyeyken yani salıverildikten sonra suç işleyenler hem eski hem de yeni suçlarının cezasını kapalı cezaevinde yani daha ağır koşullarda çekecekken neden adaleti sağlamak yerine adaletsizliğin azaltılarak devamında ısrar ediliyor?

Kaldı ki cezaevleri bu kadar yoğunken mesela tek suç işlemiş yani ilk kez cezaevine koyulmuş mahkumlar da şartlı tahliye edilebilirler. ‘’Kader mahkumu’’ tarifi en çok bu mahkumlara uyar.

10. Yargı Paketinde mükerrer suçlarla ilgili indirim yapıldı. Bu kapsama girenlerin bir kısmının mağdur olduğunu kabul ediyorum. Mesela ağır suç işleyen biri cezasını çekip tahliye olduktan sonra çek ödeyemediğinde, trafik suçu işlediğinde veya yaralama dahi olmayan bir kavgaya karıştığında yani basit bir suç işlediğinde ilk suçunda infazı yanıyor, uzun yıllar hapis yatıyor. Bu haksızlık.

Ama aynı düzenlemeyle beş kere uyuşturucu satarken suçüstü yakalanmış bir baronun ve torbacının da cezaevinde kalacağı süre azaltıldı. Suç makineleri serbest bırakılırken, cezaevleri silme doluyken, bir kez suça bulaşmış mahkumlara neden ikinci bir şans verilmez?

Feti bey 10. Paketteki mükerrerlerle ilgili düzenlemeyi savunacaktır. Aynı suçu defalarca işleyenlere uygulanacak olan infazın bir kere işleyenle aynı olması gerektiğini, her suçun tek cezası olması gerektiğini izah edecektir. Teorik olarak haklı. Ama suç makinelerine indirim yapılırken covit adaletsizliğinin sürdürülmesini, aynı yaklaşımın sadece bir kez suç işleyenlerden esirgenmesini anlayamıyorum.

Her suça ona uygun ceza veriliyor. Ceza da suçun derecesine göre ayrıma gidilirken infazında farklı olması başlı başına adaletsizlik değil mi? Bazı suçların infazı ½, bazılarının 2/3, bazılarının ¾ bazılarının 4/4. Böyle bir infaz düzenlemesi olan bir tane bile kalkınmış, gelişmiş, medeni ülke yok. Feti Bey vekil olduğundan beri bu adaletsizliği dile getiriyor ama çözüm yolunda adım atılmıyor.

Nüfus dikkate alındığında Amerika’dan sonra en çok suçlunun olduğu ülkeyiz. Bizimle benzer nüfusa sahip Almanya’dan beş kat daha fazla mahkum var cezaevlerinde. Kaçaklar, tutuksuz yargılananlar cabası. ‘’Türk milleti dünyada suça en yatkın milletlerinin başında geliyor’’ diyemeyeceğimize göre bu sorunu masaya yatırmamız gerekmiyor mu? On binlerce çocuk suçlu var mahpushanelerde.

Covit ile ilgili düzenlemeden kaynaklanan haksızlığın giderileceğini defalarca ifade eden bakanımızı ve genel başkan yardımcımızı sözlerinin arkasında durmaya ve haksızlığı gidermeye davet ediyorum. Haksızlığı gidermeyip azaltmanın da haksızlık olduğunun altını çizerek, milletvekillerimizi komisyonda veya genel kurulda hatayı düzeltmeye çağırıyorum. Unutmayın ‘’Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır’’

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Ömer Gül

    Deveye boynun neden Eğri demişler; Zavallı

Bu Yazıyı Paylaş