Türk barışı nasıl sağlanacak?
Türk barışı; Ortadoğu’da barışın Türklerin öncülüğünde sağlanması demek. Çok zengin kaynakları olmasına rağmen, Ortadoğu’da huzur, emniyet ve refah olmamasının nedeni iç içe geçmiş sorunlar. Filistin sorunu, İsrail’in saldırgan politikaları, İran’ın mezhepçilik yapması, çöllerin ve dağlık alanların silahlı terör örgütlerinin üstlenmesine elverişli olması ve emperyalizm belli başlı sorunlar.
‘’Hepsi devasa boyutlarda olan, on yıllardır çözülemediği için kangrenleşen birbirinden vahim olan bu sorunlar, nasıl çözülecek?’’ sorusu son derece haklı. Hiçbir sorun sıfırlanamaz. Kısa sürede çözülemez. Ama durum her geçen gün iyileşirse sorunlar hafifler. Çözüm iradesi artar.
Kaldı ki şartlar hiç olmadığı kadar elverişli. Büyük güçler ve Ortadoğu devletleri-İsrail ve İran hariç- Ortadoğu’da düzenin sağlanmasını istiyorlar. İsrail Ortadoğu’da güçlü devlet istemiyor. İran Şii toplulukların vatandaşları oldukları devletlere değil, Tahran’a bağlı olmalarını ve itaat etmelerini hedefliyor. İsrail ve İran’ı yönetenler ya bu stratejilerinden vazgeçecekler ya da tasfiye edilecekler. Bu tasfiyeyi biz değil Amerika ve İngiltere yapacak.
Türk barışının ilk ayağı, Terörsüz Türkiye. Terörsüz Türkiye kapsamında PKK ve türevleri silahları tamamen bırakacaklar ve siyaset yapacaklar. Silah bırakacak tek örgüt PKK değil. Hizbullah, Emel, Haşdi Şabi, Ensarullah (Husiler) ve HAMAS’ta ya silah bırakacaklar ya da güvenlik güçlerine katılacaklar.
Barışın ikinci ayağı, komşularımız olduklarından bizi diğer devletlerden daha fazla etkileyen Irak, Suriye ve İran’da istikrarın sağlanması. Esad’ın devrilmesi, Rojova özerk bölgesinin tasfiyesi ve IKBY’nin zayıflatılması atılan ilk adımlardı. Suriye ve Irak’la imzaladığımız kapsamlı güvenlik anlaşmaları bu amaca ulaşmak için yapıldı. Türkiye vaziyete el koyarak bu ülkelerde onlarca üs açtı. Otuz bin civarında asker konuşlandırdı. Ankara’nın kontrolündeki ÖSO’nun mevcudu, altmış binin üzerinde.
Stratejinin üçüncü ayağı R-4. Türkiye, Mısır, Suudi Arabistan ve Mısır Ortadoğu’da birlikte hareket edecekler, askeri tatbikatlar düzenleyecekler ve politikalarındaki çelişkileri giderecekler. Bu dört ülke bugün itibariyle Irak, Suriye, Libya, Sudan, Somali, Lübnan ve Yemen’de ortak politikalar tespit edip uyguluyorlar. Taraflar henüz Filistin konusunda, İsrail ve İran’a karşı takip edilecek siyasetlerde tam mutabakata varmış değiller.
Stratejinin dördüncü ayağı Mekke İttifakı. Mekke İttifakı R-4’ten daha aktif, daha müdahaleci olacak. Kurumsallaşacak ve genişleyecek. İslam NATO’su gibi ifadeler bu örgütü doğru tanımlamıyor. Zira Asya, Avrupa ve Kıta Afrika’sında da Müslümanların çoğunlukta olduğu devletler var. Mekke İttifakı bu devletlerle ilgili değil. Bu teşkilatın ilgi alanı geniş Ortadoğu’yla (Kuzey ve Doğu Afrika, Afrika Boynuzu, Arap Yarımadası, Geniş Suriye, Irak, Türkiye, Pakistan ve İran) sınırlı. Bu nedenle Ortadoğu NATO’su tanımı daha doğru olur. Bununla beraber manevi boyutu olan ‘’Mekke İttifakı’’ ifadesini kullanmalıyız.
Türkiye Somali, Sudan, Libya ve Katar’da yapılanarak Ortadoğu’yu adeta kuşattı. Ortadoğu’nun dört tarafını tuttu. Yani Türk barışı süreci birkaç yıllık bir proje değil. 15 Temmuz’dan hemen sonra yürürlüğe koyulduğunu ve etap etap hedefe doğru yüründüğünü söyleyebiliriz. Sınır ötesi operasyonlar, Libya ile imzalanan deniz yetki anlaşması, BAE, Mısır ve Suudi Arabistan’la ilişkilerin düzeltilmesi, Katar’da darbenin önlenmesi, Karabağ zaferi, TDT’nin kurulması, Ermenistan’la gelinen nokta ve savunma sanayinde geldiğimiz seviye, Türk Barışının sağlanması için yapılan hamleler.
ABD Pasifiğe yönelmeye karar verdiğinde, İngiltere Ortadoğu’ya yeniden hakim olma planını yürürlüğe koydu. Bu hedefi tek başına gerçekleştiremeyeceğinden ve göz önünde olması tepki çekeceğinden, Türkiye ile anlaştı. Londra; Çukur-Hendek kalkışmasında, 15 Temmuz’da, savunma sanayinde ambargo uygulanmaya başladığında, finansal olarak her sıkıştığımızda ve Eurofighter temininde, diğer batı başkentlerinden ayrışarak Ankara’nın yanında yer aldı.
Türkiye ve İngiltere yaptıkları anlaşma çerçevesinde takip edecekleri stratejileri ve siyasetleri belirlediler ve vakti geldikçe uygulamaya koyuyorlar. Beklenmeyen gelişmeler olduğunda gerekli revizyonları yapıyorlar. Mesela 7 Ekim saldırısı, ABD ve İsrail’in İran’a gerçekleştirdiği ikinci saldırı ve İran’ın Hürmüz’ü kapatması öngörülmemişti.
ABD, Türkiye’de, sözünden çıkmayacakları yönetime getirmeye çalıştı. Mısır-BAE- Suudi ittifakına destek verdi. Bu ittifak başarısız olunca, Türkiye’de yaptığı hamleler sonuçsuz kalınca ve İsrail, 7 Ekim saldırılarından sonra Ortadoğu’ya istikrar getirmeyi hedefleyen İbrahim Anlaşmaları konseptini terk edince, ABD’de Somali, Libya, Sudan, Suriye ve Karabağ’da başarılı olan Türkiye- İngiltere ittifakıyla birlikte hareket etmeye başladı.
Bundan sonra ne olacak? ABD ve İngiltere, İsrail seçimlerinde Netanyahu’nun kaybetmesi için ellerinden geleni yapacaklar. Başta Türkiye olmak üzere bölge devletleri Netanyahu ile anlaşamazlar. Netanyahu seçimleri kaybederse, saldırgan politikaların faturası ona kesilir. Yeni hükümetin daha uyumlu politikalar takip etmesi sağlanır. İsrail’le bölge ülkeleri anlaşırlar.
ABD İran’la anlaşmak için elinden geleni yapacaktır. Fakat İran rejimi, ayakta kalmanın doğurduğu özgüvenle, maksimize ettiği taleplerinde ısrar ediyor ve bırakın geri adım atmayı ilave taleplerde bulunuyor. Kasım ayındaki seçimlere kadar savaş olmaz. ABD uyguladığı ambargoyu ağırlaştırır. Ama eğer anlaşma olmazsa Trump, Kasım’dan sonra seçimleri kazansa da kaybetse de rejimi devirmek için tüm imkanlarını seferber eder.
Hülasa Tel Aviv’in seçimlerden sonra Amerika’ya direnmesi mümkün değil. ABD’nin desteği olmadan adım atamaz İsrail. İran rejimi ya anlaşacak ya da devrilecek. Ama iki durumda da İran Ortadoğu’daki sürece entegre olacak. İran ve İsrail’in dünyaya karşı durmaları mümkün değil. Direnebilirler, direnirlerse süre uzar, Türkiye-İngiltere-ABD ittifakının planları revize edilebilir ama sonuç değişmez.
BOP’un devam ettiğini sanan, Türkiye’nin federasyona dönüşeceğini ve özerk bölge kurulacağını düşünen okurlarım yanılıyorlar. Türkiye küçülmeyecek, büyüyecek. Büyük bir yanlış yapmazsak, Ortadoğu’da Türk barışı tesis edilecek. Türkiye’nin önderliğinde Türk-Arap-Kürt ittifakı kurulacak. İlerleyen yıllarda Farslarda bu ittifakın öznesi olabilirler.
Bu makale Alparslan Türkoğlu’nun https://analizgazetesi.com.tr/yazarlar/turk-barisinin-arka-plani/ isimli makalesinin devamı niteliğindedir.
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar
- Alp Demir
Özerk bölge artık bunlara yetmiyor. Bunlar doğrudan devletlere ortak olacaklar. İşte strateji dediğiniz budur. Yani tapunuza kendi isimlerini yazdıracaklar. Öyle veya böyle fark etmiyor artık. Şairin biri şöyle söylüyor: Vatan, evimdi, bir sevgili idi, Ama artık o bir fahişedir, ev de bir kerhanedir !!!
