İsrail neden saldırdı?

İsrail’in sınırımıza 70 kilometre ötedeki havalimanına bize gözdağı vermek için saldırması ve Netanyahu’nun saldırının amacını açıklaması, İsrail’in Türkiye düşmanlığının bir üst faza geçtiğini gösteriyor. ABD ilk kez İsrail’in yaptığı bir saldırıyı kınayarak Türkiye ve Suriye’nin yanında olduğunu gösterdi.

İsrail Türkiye ile savaşamaz. Zira kara ve deniz kuvvetleri Türkiye’den çok zayıf. Ama illa savaşacaksa, yani savaştan kaçış olmadığını düşünüyorsa, İran’la yaptığı gibi hava savaşını tercih eder. Zira hava kuvvetleri bizden güçlü. Karşılıklı birkaç saldırıdan sonra, savaş kara ve deniz savaşına dönüşmeden, ABD ve AB’nin devreye girerek ateşkes sağlayacaklarına güvenir.

İsrail, devreye NATO girebileceğinden, Türkiye’ye veya Türk üslerine saldırmaz. Suriye veya KKTC’de saldırıda bulunur. Son olarak, savaş için en doğru zaman bugünlerdir. Çünkü Türkiye Eurofighter’ları filosuna kattıktan veya alabilirse, 5 tane bile olsa F-35 aldıktan sonra, havadaki üstünlüklerini kaybedecekler. Bütün dengeleri değiştirecek olan Kaan’ı, en erken 2030’da filoya katılacağından dikkate almadım.

‘’Eurofighter 4,5. Nesil, F-35 5. Nesil’’ ve ‘’5 adet F-35 çok az’’ dediğinizi duyar gibiyim. Eurofighter’ın füze sistemi dünyada en iyisi. Bizim sipariş ettiklerimizin ise eşi benzeri yok. Öyle ki füzelere uçaktan fazla para ödüyoruz. Şu an radarlarımız ‘’hayalet uçak’’ denilen F-35’leri tanımıyor. Bu büyük bir zaaf. Ama filomuzda 1 tane bile F-35 olduğunda, radarlarımız İsrail’in filosundaki bütün F-35’leri görecek. Yani F-35’ler hayalet uçak olma özelliğini yitirecek.

Bu arada bu konunun tartışmalı olduğunu belirtmeliyim. Bazı uzmanlar, F-35’i gören sistemler geliştirdiğimizi iddia ediyorlar. İsrail’in, ABD’ye, radarlarımızın İsrail’in F-35’lerini görmesini önleyecek F-35’ler vermemesi için baskı yaptığı bir başka iddia. Bu olursa F-35 alsak bile İsrail’e ait uçaklar bizim için hayalet uçak olmaya devam edecek. Son iddia ise, İsrail’in geliştirdiği teknoloji sayesinde, F-35 alsak bile, filosundaki F-35’leri görünmez kılabildiği.

İsrail, Esad’ın devrilmesinden beri güç kaybediyor. Tel Aviv, Esad rejiminin devamını istiyordu. Zira rejim zayıftı. Ülke fiilen bölünmüştü. Türkiye milyonlarca sığınmacıyla cebelleşiyordu. Suriye’nin hava sahasının kontrolünü bölüşen Rusya ve ABD, İsrail’in taleplerini geri çevirmiyorlardı. Devrimden sonra Suriye bütünleşti. İsrail’in hareket alanı kısıtlandı. Gazze soykırımı durduruldu. İsrail Lübnan’la anlaşmaya zorlandı. Şimdi işgali sonlandırma baskısı altında. Tel Aviv’in İran rejimini devirmek için başlattığı savaşın sonunda rejim güçlendi, ABD-İsrail ilişkileri bozuldu.

Amerika’nın Tel Aviv’in itirazlarını dikkate almayarak Suriye’ye uygulanan yaptırımları kaldırması, Şara’yı teröristler, Suriye’yi terörü destekleyen devletler listesinden çıkarması ve ABD’li şirketlerin Suriye’nin petrol ve gaz sahalarının işletilmesini üstlenmesi, İsrail’in hareket alanını iyice daralttı.

PKK ve PYD’nin tasfiye süreci de İsrail’i rahatsız ediyor. En kullanışlı maşalarını kaybedecekler. Öyle ki geçen hafta Mazlum Abdi askeri entegrasyonun tamamlandığını, sivil unsurların entegrasyonunun kısa sürede tamamlanmasından sonra PYD ve SDG’nin fesih edileceğini açıklamasına tepki gösterdi Tel Aviv. Şam’ın Kobani’nin resmi isminin Aynel Arap olarak değiştirilmesi ve Rojava Üniversitesinin Haseke Üniversitesine dönüştürülme projesi de İsrail’in protestosuna neden oldu.

İMEC projesinin gündemden düşmesi, Kalkınma Yolunun ön plana çıkması, Kerkük petrollerinin Ceyhan’dan, Basra petrollerinin Suriye ve Türkiye’den Akdeniz’e ulaştırılacağının duyurulması, Hicaz Demiryolları, Kerkük petrollerinden Türkiye’ye pay verilmesi ve Mekke anlaşması İsrail’e üst üsse vurulan darbeler.

Tel Aviv’in bu gidişi, belki çözülme desek daha doğru olacak, durdurması lazım, özellikle de komşusu olan Suriye’de. Rejimin sürmesini sağlayamadılar. Suriye’yi bölemediler. En azından Türkiye’nin tam kontrolüne girmesini önlemek istiyorlar. Onlara göre Suriye’nin güneyi İsrail’in, kuzeyi Türkiye’nin etki sahası olmalı. İki devlette diğer devletin etki sahasına tecavüz etmemeli. Sınırımızın dibinde olan ve iki saat önce askerlerimizin ziyaret ettiği bir havalimanını vurarak bize ‘’Dibimize gelirseniz, dibinize geliriz’’ mesajı verdiler. 

Ankara Suriye’yi bölüşmez. Haddizatında Şam’da bunu kabul etmez. Bu teklif Amerika’nın devletleri güçlendirme ve devlet dışı aktörleri tasfiye etme stratejisiyle de çelişiyor. Ama Ankara oyuna da gelmez. İsrail’e mukabele ederek Netanyahu’nun ekmeğine yağ sürmez. Ankara Ekim sonundaki seçimleri bekler. Anketlere göre Netanyahu seçimleri kazanamayacak. Dolayısıyla geçmişin faturası ona kesilecek.

Yeni gelen yönetim aşırılardan bile oluşsa, saldırgan politikalardan vazgeçmek zorunda. Aynı 2005 yılında Hizbullah’a yenildikten sonra vazgeçtikleri gibi. Netanyahu 2009-2021 yılları arasında da başbakandı ama 7 Ekim’e kadar makul -İsrail’e göre- politikalar takip etti.

Ortadoğu’nun istikrara kavuşması için savaşların, çatışmaların bitmesi lazım. Buna direnen yönetimlerin İsrail ve İran dahil tasfiye edildiklerini göreceğiz yakın gelecekte. Hükümet değişikliğinden sonra Beyaz Saray Türkiye ile İsrail’i barıştırır. İki devlet, alt düzeyde de olsa ilişki tesis ederler.