Köşe Yazısı

Kazakistan’ın İbrahim Anlaşmalarına Katılması

Alparslan Türkoğlu
Alparslan Türkoğlu
4 dk Sesli Dinle 1

Cuma günü, Beyaz Saray, Kazakistan’ın İbrahim anlaşması imzalayacağını duyurunca, Türkiye’de yer yerinden oynadı. Kazaklar Türkiye’ye ihanet etmekle suçlandılar. Güney Kıbrıs’ı tanımaları akıllara geldi. ‘’Bunlar adam olmaz’’ mealinde yazılar kaleme alındı. Hiçbir konuda anlaşamayan muvafık ve muhalif medya, MHP’liler, Demciler ve muhalif milliyetçiler, hepsi aynı fikirdeydi: Kazaklar Türkiye’ye ve Filistin’e ihanet etmişlerdi.

Türkiye Türkleri kesinlikle empati yoksunu. Kazakistan 82. vilayetimiz oldu da haberimiz mi yok? Yoksa Kazakistan Türkiye’nin sömürgesi mi? Kazaklar neden Ankara’nın belirlediği dış politikaya uymak zorunda olsunlar? Neden? Türkiye’de siyasi iradenin tecellisinde Kazakların bir rolü var mı ki siyasi iktidarın aldığı kararlara uymak zorunda olsunlar?

Kazakistan şerefli ve bağımsız bir devlet. Müstemleke değil. Takip edeceği dış politikayı kendi menfaatlerine göre belirler ve uygular. Aynı Türkiye ve diğer Türk devletleri gibi. Türk Devletleri Teşkilatı istişareyi esas alan bir örgüt. Ortak dış politika takip etmek gibi bir ilkesi, prensibi yok. Eğer böyle bir ilkesi olsaydı da Türkiye dışındaki Türk devletleri İsrail’e yakın olmayı tercih ederlerdi. Çoğunluğun tercihi bu politika olduğunda Türkiye’nin de İsrail’e yakın olmasına razı mısınız?

Cenabı Allah nasip eder ileride Türk milletinin oylarıyla müşterek bir Türk parlamentosu seçilirse, o parlamento bir başkan ve kabine belirlerse; bu kurumların kararlaştırdığı dış politika ortak dış politika olarak uygulanır.

‘’ABD neden İngiltere’den ayrıldı?’’ diye düşündünüz mü? ABD’yi kuran 13 koloniyi oluşturan göçmenlerin çoğu Britanya adasından gelmişlerdi. Aynı ada halkı gibi beyaz, Hıristiyan, Protestan ve Anglosakson’dular. İngiltere başbakanının ve parlamentosunun belirlendiği seçimlerde Britanya adasında oturanlar oy kullanabiliyorlardı. Ama İngiltere hükümetinin ve meclisinin aldığı kararlar kolonileri de (Amerika, Kanada, Avusturalya, Yeni Zelanda) bağlıyordu. Kolonilerin mecliste ve kabinede bir tane temsilcileri yoktu. Oy hakları yoktu ama meclisin çıkardığı kanunlara uymak, vergileri ödemek ve kabinenin aldığı kararları yerine getirmek zorundaydılar. Bu çarpık yapılanma Amerikalıların ‘’Oy yoksa vergide yok’’ sloganıyla ayaklanmasına yol açtı.

Yüz binlerce kaybın verildiği iç savaştan sonra bağımsızlığını kazanan 13 koloni ilerleyen süreçte Birleşik Devletleri kurdular. Eğer İngiltere protestolar başladığında sistemini revize etse ve adil bir düzen kursaydı ABD İngiltere’den ayrılmayabilirdi. Bu durumda hiçbir devlet üzerinde güneş batmayan imparatorluğa meydan okuyamazdı. İki dünya savaşı da yaşanmazdı.

Amerika’nın kaybından sonra İngilizlerin aklı başına geldi. Sadece kolonilere değil İskoçya, Galler ve İrlanda’ya da kendi meclislerini ve hükümetlerini seçme haklarını verdiler. Bu yöntem sayesinde birliklerini korudular. Türkiye İngiltere değil. Kazakistan’da koloni değil. Bu gerçeği anlamalı ve buna göre hareket etmeliyiz.

Her yıl 10 milyar dolar verdiğimiz, suyunu, elektriğini, gazını ve güvenliğini sağladığımız Kıbrıs Türkleri bile Türkiye’ci değil federasyoncu adaya oy vermişken, biz Türk cumhuriyetlerinden, en büyük müşterileri ve dünyanın 3. en büyük ekonomisi olan AB’yi görmezden gelmelerini bekliyoruz. Bu mantaliteyi değiştirmezsek sadece Kıbrıs Türklerini değil diğer Türk halklarını da kaybederiz. Türk Birliği bir hayal olur.

Kazakistan’ın imzalaması, İbrahim anlaşmalarının konseptinin değiştirildiğini gösteriyor. Anlaşmalar Trump’ın ilk döneminde Büyük Ortadoğu projesinin yerine başlatılmıştı. İsrail’i sadece iki Arap devleti tanıyordu: Mısır ve Ürdün. Amaç İsrail’in diğer Arap devletleriyle önce ilişki tesis etmesi ve zamanla ilişkilerin geliştirilmesiydi. Bu sayede İsrail-Filistin ilişkileri de normalleşecekti. Fas, Sudan, BAE ve Bahreyn İsrail’i tanıdılar ve diğer Arap devletlerinde birer, ikişer tanıyacaklarken HAMAS İsrail’e saldırdı. İsrail bu saldırıyı bahane göstererek Gazze’de soykırıma başladığında, süreç durdu.

ABD İbrahim anlaşmalarının devam etmesini istiyor ama katliam sürerken hiçbir devleti imzalamaya ikna edemiyordu. Amerikalılar ateşkesten sonra çabalarını arttırsalar da sonuç alamadılar. Bir, iki devlet dışında hiçbir devlet Gazze’ye uluslararası barış gücü girmeden anlaşmayı imzalamaz. Netanyahu tasfiye edilmeden imzalayanlar olsa da süreç hızlanmaz, normalleşme olmaz.

Kazakistan’ın öncelikle bu tıkanmayı aşmak için imza atmaya ikna edildiğini düşünüyorum. Ama Kazakistan Arap devleti değil. Ortadoğu’da yer almıyor. Buna rağmen anlaşmaya dahil edilmesi, konseptin değiştiğini netleştiriyor: Trump’ın daha geniş bir coğrafyada Rus-İran karşıtı bir eksen oluşturmayı hedeflediği anlaşılıyor. Kastım mutlak manada karşıtlık değil. Amaç Rusya ve İran’ın bölgeye tahakküm etmesini engellemek. ABD, Ukrayna’yla barışmak istemeyen Rusya’yı ve nükleer anlaşmayı imzalamamakta direnen İran’ı kuşatıyor. Bu devletlerin kendilerine reva görülen ambargoları kırmaları her geçen gün daha da zorlaşıyor.

ABD, Fas’ı, anlaşmayı imzalamaya, Batı Sahra’da egemenliğini tanıyarak ikna etti. Yani bir al ver ilişkisi oldu. Batı Sahra’da yarım asırdır Cezayir ve Moritanya destekli bölücülerle harp ediyor Fas ordusu. Sudan 1,2 milyar dolar yardım yapılarak ikna edildi. Kazakistan ikna edilmesinde, ABD ile imzalanan 17 milyar doları aşan anlaşmalar muhakkak etkili olmuştur.

Bununla beraber İbrahim anlaşmaları Astana’nın takip ettiği dış politikaya uyuyor. Kazakistan dört büyük güç (ABD-AB-Rusya-Çin) arasında denge politikası takip ederek kazanımlarını maksimize etmeye ve bölgede çok zayıf olan AB ve ABD’yi, Türkistan’da daha aktif olmaya teşvik ederek Rusya ve Çin’i dengelemeye çalışıyor.

(Araplar ve Yahudiler Hz. İbrahim’in iki oğlundan geliyorlar. Yani kardeş çocuklarılar. Türkler Hz. İbrahim’in soyundan gelmiyorlar. Kazaklar Türk olduğuna göre anlaşmaların ismi değiştirilmeli. Anlaşmalara ortak atamız olan Nuh peygamberin ismi verilebilir.

 

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • Alp Demir

    Bizim arapçılığımıza ve siyasal islamcılığımıza bulaşmak zorunda değiller ve hatta bu konuda iyi ki de bulaşmıyorlar derim. Bizim dış politikamızın doğru olduğunu kim iddia edebilir. Geldiğimiz nokta Türk Kürt Arap saçmalığına dönüşmüşken, iyi ki de kendi politikalarını izliyorlar. Bizim çekildiğimiz bataklığa onlar çekilmiyorsa buna kızmak değil sevinmek gerek. Bu İsrail'i onaylamak değildir. Ancak İsrail'i onaylamadığımız kadar, arap dünyasının iki yüzlülüğünü de onaylamamayı beceremiyoruz.

Bu Yazıyı Paylaş