Türkiye’yi savaşa sokma planları

Türkiye hiç olmadığı kadar savaşa sokma planlarıyla karşı karşıya. Ankara herhangi bir savaşa girmemekte kararlı ama diğer devletlerde Türkiye’yi savaşa sokmakta bir o kadar kararlı. Bu nedenle önümüzdeki günlerde provokasyon üzerine provokasyon yaşayacağız.

Türkiye’ye son günlerde artan ilgi, güçlü ordumuzdan ve savunma sanayimizin yakaladığı ivmeden kaynaklanıyor. Ordumuzu ve silahlarımızı kullanmak istiyor emperyalistler. İngiltere dikkatli, hissettirmeden hareket ederken, AB niyetini saklama gereğini bile duymuyor. O kadar fütursuzlar ki paldır küldür hareket ediyorlar. Türkiye ile AB’nin arasında gümrük birliğinin güncellenmesi, vize, Doğu Akdeniz’deki enerji kaynakları başta olmak üzere bir sürü sorun var. Makul olan bu konularda adım atıp ilişkileri iyileştirmeleriydi. Bunu yapmadılar. Zirveye on gün kala Ankara’ya kalabalık bir kadroyla geldiler. Bir sürü söz verip gittiler.

‘’NATO Zirvesiyle savaşın ne alakası var?’’ diye sorabilirsiniz. AB’nin en önemli gündem maddesi, Ukrayna’ya verilen desteğin arttırılması ve Rusya’ya uygulanan yaptırımların ağırlaştırılması. Ukrayna’nın en büyük ihtiyacı asker, silah ve mühimmat. Batılılar Ukrayna’nın kazanmasını ve Rusya’nın kaybetmesini çok istiyorlar ama bu hedefe ulaşmak için ölmek istemiyorlar.

Eğer Türkiye Ukrayna’nın yanında savaşa girerse Batının bu sorunu çözülüyor. Kuzeyimizden topraklarımıza zaman zaman dronların gelmesi ve Karadeniz’de gemilerimizin hedef alınması boşuna değil. Bu saldırıları Rusya yapmıyor ama her saldırıdan sonra gözler olağan suçlu olan Rusya’ya çevriliyor.

Türkiye bu provokasyonlara gelmedi, gelmez. Ama Ukrayna’nın desteklenmesinden bunalan Rusya, Avrupa’nın da bedel ödemesi için savaşı genişletebilir. Baltıklara veya Polonya’ya saldırabilir. Böyle bir gelişme olursa, NATO üyesi bir devlet olarak Rusya’ya savaş ilan etmek yükümlülüğünü yerine getirecek miyiz?

Haddizatında Rusya ile Türkiye’yi savaştırma gayreti yıllardır var. Suriye’de 34 askerimizin şehit edilmesi, Rus uçağının düşürülmesi ve Rus sefirinin öldürülmesi gibi provokasyonların amacı savaş çıkarmaktı. Ama iki devletinde oyunun farkında olması bu planları boşa çıkardı.

İran’dan atıldığı iddia edilen dört füzenin amacı da Türkiye’yi İran’a karşı savaşa sokmaktı. NATO ve ABD, füzelerin İran’dan atıldığında ısrarcı olurken İngiltere Türkiye ve Kıbrıs’a atılan füzelerin İran’dan atılmadığını duyurdu. Bu açıklamalar ABD ve İsrail’in Türkiye’nin savaşa girmesini, Londra’nınsa İngiltere gibi Türkiye’nin de savaştan uzak durmasını istediğini gösteriyor.

ABD ve İsrail Kürt örgütlerini rejime isyan ettirmeyi planlıyorlardı. Kürtlerden sonra diğer azınlıklar, gençler ve rejime karşı olan unsurlarda ayaklanacaktı. İsyan dalga dalga ülke sathına yayılacaktı. İsrail’in bu planı yaparken iki hedefi vardı. İlki rejimi devirmekti. İkinci amacı Türkiye’yi Kürtlere karşı savaşa sokmaktı. Mümkün olursa İran’da Türklerle Kürtler arasında iç savaş çıkarmaktı.

‘’Türkiye neden Kürt örgütlerine karşı harekete geçsin?’’ sorusu akla gelebilir. Kürt örgütleri İran’dan ayrılarak bağımsız bir devlet kurmak için ayaklanacaklardı. Türkiye sınırlarında Kürt devleti kurulmasına izin veremez. Nitekim Trump bu plandan Erdoğan’la konuştuktan sonra, Türkiye’nin örgütlerin ayaklanması halinde operasyon yapmakta kararlı olduğunu görünce vazgeçtiğini açıkladı. Yani Trump-Erdoğan görüşmesi İsrail’in planlarını boşa çıkardı.

İsrail’in bir başka hedefi Türkiye’yi önce Esad’a ve Esad devrildikten sonra SDG-PYD’ye karşı savaşa sokmaktı. İsrail karşı tarafı destekleyerek bu savaşın uzamasını sağlayacaktı. Böylece Türkiye batağa saplanacak ve debelendikçe batacaktı. Esat dört günde devrilince, PYD daha da kısa sürede topraklarının dörtte üçünü kaybedince bu planlarda akim kaldı.

Güncel gündem Suriye’yi Hizbullah’la savaştırmak. Trump, İran’la sulhun sağlanmasına engel olduğu için İsrail’in Hizbullah’a saldırmasına karşı. İran’ın kararlı tutumu sayesinde İsrail ile Lübnan arasında imzalanan ateşkes, ABD ile İran arasında imzalanan anlaşmanın bir parçası oldu. Bununla beraber İsrail Hizbullah’ın silahlı kolunun ama cebren ama gönüllü tasfiye edilmesinde ısrarlı.

Hizbullah savaştan evvel silahlı mensuplarının orduya katılması konusunda Lübnan hükümetiyle anlaşmıştı. Fakat fiilen çok az sayıda militan dışında orduya katılan olmamıştı. Hizbullah ayak sürüyordu. Artık kesinlikle silah bırakmazlar. Bu nedenle Trump ‘’İsrail artık Hizbullah ile uğraşmayacak. Onların icabına Şara bakacak’’ dedi. Ona göre Şara Hizbullah’la savaşmayı kabul etmiş.

Devrimden sonra Suriye ordusu ile Hizbullah arasında çatışmalar oldu. Bunlar Hizbullah’ın Suriye’deki varlığını ve pay aldığı sınır kaçakçılığını bitirmeye yönelikti. Suriye’de egemenliğin sağlanması için bu çatışmalar gerekliydi, yapıldı ama ötesine geçilmedi.

Cihatçı kökenden gelen bir Sünni olan Şara’nın Şii Hizbullah’la savaşması, toparlanmakta olan Suriye’yi kaosa sürükleyeceğinden intihar olur. Hizbullah Suriye’de yüz binlerce sivili sadece mezheplerinden dolayı katlettiğinden, Sünni-cihatçı örgütlerin destekleyeceği bu savaş, iki ülkeyi de dibe çeker ve Ortadoğu’ya yayılır. Irak, İran, Yemen, Bahreyn ve Umman başta olmak üzere her yerde mezhep savaşları başlar.

Hizbullah’ın arkasında İran, Suriye’nin arkasında Türkiye olduğundan bu savaş aynı zamanda vesayet savaşı olacaktır. Muhtemelen hiç bitmeyecek bir vesayet savaşı. Suriye ve Lübnan’la birlikte İran, Türkiye ve Ortadoğu’yu da tüketir bu savaş.

Isıtılmakta olan bir başka ülke Irak. Yeni kurulan hükümetin başlıca vazifelerinden biri İran yanlısı Şii Haşdi Şabi örgütünün silahsızlandırılması. İsteyen militanın sivil hayata dönmesi isteyenin orduya katılması mümkün kılınmış olmasına rağmen bugüne kadar bir ilerleme kaydedilmedi. Bu savaştan sonra Haşdi Şabinin silah bırakması daha da zorlaştı.

Irak Türkiye açısından stratejik öneme sahip. Kalkınma yolu, enerji projeleri, su dağıtım kanalları, Kerkük-Ceyhan petrol nakil hattı gibi konuların hepsi hayati. Bu projelerin gerçekleşmesi ve sürmesi için Irak’ta güvenliğin sağlanması şart. Sadece bu nedenle bile İsrail Irak’ı karıştırmak için elinden geleni yapacaktır.

Kıbrıs’taki gelişmelerde hayra alamet değil. Amerika adadaki askeri varlığını artırdı. Fransa askeri üs ve limanları kullanma hakkı elde etti. Binlerce Fransız askeri adada konuşlandı. İsrail bir yandan toprak satın alıyor öte yandan güvenlik şirketi mensubu hüviyetindeki askerlerini adaya yerleştiriyor. İsrail Kıbrıs’ta savaş çıkmasını Türkiye’nin karşısında AB olacağından özellikle ister. Zira bu durumda NATO Türkiye’yle olmayacak.

Olmaz ama Türkiye Irak ve Suriye-Lübnan’da kendisine yapılan bir saldırı sonucu savaşa girerse, NATO arkasında durmak zorunda. Ama Kıbrıs’ta, Batıya göre işgalci olduğumuzdan, böyle bir yükümlükleri yok. Kaldı ki Kıbrıs’taki muhataplarımız da Rum Kesimi hariç NATO üyesi.

Türkiye’nin kolay dönemi olmadı. Ama çok zor bir döneme girdiğimiz muhakkak. Ankara savaşa girmeme ve barışın, emniyetin, istikrarın dünya çapında sözcüsü olma pozisyonunu korumalı. Tahriklere, tacizlere ve provokasyonlara prim vermemeliyiz. Oyuna gelmemeliyiz. Savaşa giren kazansa da kaybediyor.